Kaziku, nie potrafię żyć. Tęsknię ogromnie za Tobą, Andrzejkiem i Zosiunią. Czy to moje życie tak ma wyglądać? Przychodzą chwile, że nie potrafię znaleźć sobie miejsca. Jaka wartość ma życie pełne ogromnej tęsknoty, żalu i niewyobrażalnego bólu. Dlaczego los tak doświadcza nas. Nie ma słów, żeby wyrazić naszą rozpacz. Patrzę na cierpienie najbliższych i nie potrafię pomoc, pocieszyć. I do kogo mieć żal za taki los? Nic nie jest w stanie nas pocieszyć. Tak bardzo brakuje Ciebie, Andrzejka i Zosiuni malutkiej. Przecież z rozpaczy można...

Kaziku, zapalam światełko wiecznej pamięci.

Kaziku, to jest okropne.
Dzisiaj myślałam co Ty, gdybyś żył zrobił w tej sytuacji, w której ja się znalazłam. Ja nie mam siły na nic. Odejście Zosi mnie przerosło.zeby żyć trzeba mieć siły i cel, a ja już nie mam nic.
Światełko pamięci dla Ciebie, Kaziku.

Kaziku, pewnie opiekujesz się Zosią.
Ja tak ogromnie tęsknię. Żal mi Ciebie, Andrzejka i Zosiuni. Jak ja mam żyć?
Moje życie niewyobrażalnie ciężkie i pełne płaczu.
Zapalam światełko wiecznej pamięci, Kaziku.

Kaziku...

Kaziku...

Kaziku, ja już nie mam siły...

Kaziku...

Kaziku, nie ma słów, żeby wyrazić mój ból.

Kaziku, Zosiunia dzisiaj została pochowana w Twoim grobie.
Skarbie, wiem że opiekujesz się Zosią najlepiej jak potrafisz. Dziękuję Ci.
Tak ciężko mi bez Zosiuni, kocham Ją najmocniej w Świecie. To mój Skarbeczek najukochanszy. Ogromnie za Nią tęsknię. Tak chciałabym przytulić się do Niej, zobaczyć jak się śmieje i zobaczyć tą zawsze uśmiechniętą buzię. Tyle było przed Nią życia, pełnego miłości i naszego szczęścia. I nie zostało już nic. Zosiu kocham Cię i nigdy kochać nie przestanę.
Zapalam światełko wiecznej pamięci dla Ciebie Kaziku i dla Zosiuni.

Kaziku, światełko pamięci dla Ciebie.
Dzisiaj Zosia będzie już z Tobą. Nie muszę Cię prosić, żebyś opiekował się swoją Wnuczką, bo wiem, że opiekujesz się Nią od pierwszych chwil, gdy znalazła się po Drugiej Stronie.
Rozpaczam, nie godzę się na odejście Zosi, ogromnie za Nią tęsknię, oglądam zdjęcia i filmiki i nie do wiary, że nie ma już wśród nas Zosiuni.
Kaziku, bądź przy nas dzisiaj.
Kocham Was. Za wcześnie odeszliscie. I nic już nie można zrobić.