Katrin S

Katrin S

20 lat

data urodzin:
13-12-1990
data śmierci:
18-06-2011
krótki URL:
Zgłoś nadużycie
Zapal świeczkę

Katrin S

Rodzice ś.p. Przemysława Liszka

10 lat temu

NASZE SKARBY (*)

„….To miało być nie tak
W twym uśmiechu był cały mój świat
W twoich dłoniach mój sen
W twoich oczach mój dzień
Zaklęty skarb….”

Zgłoś nadużycie

Katrin S

aneczka85 Mama Iskierki

10 lat temu

Pamiętam jak to było..ktoś mnie łaskotał a potem...a potem już tak chciałam wyjść...tam do Was i wyciągnęli mnie, ale tatuś się odwrócił, a Ty Mamo płakałaś Dotknęłam policzków Twoich - zapłakałaś mocniej, chciałam przytulić tatusia, ale się tylko skulił... Dlaczego? Chciałam krzyczeć, bo byłam blisko, ale nie widzieliście. A moje pieszczoty sprawiały Wam ból. Wtedy przyszła po mnie... Nie przedstawiła się.. zabrała na chmurkę i pogłaskała po główce. Powiedziała, że jeszcze troszkę i mnie zobaczycie, i będziemy się uśmiechać. Powiedziała, że nauczy mnie wszystkiego. Zapytałam, dlaczego jestem tutaj. Podobno wszystkie dzieci wracają na chmurki, kiedy ich skrzydełka są zbyt duże. To znaczy, że jeszcze nasze duszyczki nie są gotowe, by zejść na ziemię, by stawić czoło trudom codzienności. Mądre słowa, za dużo... Zasnęłam.
Kilkanaście minut później obudziła mnie. Powiedziała, że czas na lekcje. Zabrła mnie do Was. Zabawne, ale byliście w domku już. Nadal płakaliście. Byłam zła. Tak zła, że tyle bólu, że tęsknicie do mnie a ja do Was, choć się nie widzimy. Moja nauczycielka wyjaśniła, że nie mogę się denerwować. Tak właśnie sprawiam, że bardziej boli, że moja cierpliwość nauczy Was uśmiechu i że kiedyś się spotkamy.
Podglądam Was co kilka minut. Patrzę, jak się bawicie z moim rodzeństwem. Zazdroszczę. Ale kocham Was wszystkich. Dla Was płyną dni, miesiące, lata. A dla mnie to sekundy, minuty, godziny. Tak wolno. Ale postanowiłam zamrugać. Mrugnęłam oczkiem. Uśmiechnęłaś się! Zobaczyłaś ten błysk Słońca i uśmiechnęłaś się do mnie. Tata też! Te dwa ciepłe uśmiechy tulę do serduszka, tulę mocno. Teraz błyskam co kilka minut i się uśmiechacie. Czasem do nieba, czasem do dzieci, czasem do siebie, a ja chowam to i podglądam Wasze spokojne życie.
Przyszła...przyszła i powiedziała, że mamy ważne zadanie... Pokazała mi samotnego zapłakanego Aniołka. Kazała zabrać za rączkę. Powiedziała, że minęło dość minut i muszę zaprowadzić maleństwo do Twojego brzuszka. Że ma już dość słabiutkie skrzydełka i może zejść i że potrzeba mu ciepła.
Nigdy nie zapomnę tej godziny. Dla Ciebie minęły wieki i wiem, że nadal pamiętacie... Zobaczyłaś dwie kreseczki... Płakałaś. Ty, Tatuś.. płakaliście razem. A ja stałam przy Was i głaskałam brzuszek uspokajając.
Już czas...Poczujesz ruchy. Idę połaskotać brzuszek. Gili gili Auć kopie Gili gili Auć znowu kopie. Och jak cudownie! Tulę, głaszcze, a Wy się śmiejecie. To ciepło z Waszej radości sprawia, że mogą fruwać wysoko.
Och minęło kilka sekund Oj!!! Zapomniałam Mamusiu! Znowu płaczecie. Mamusiu nie... Przepraszam, już łaskocze, już maleństwo kopie. Nic nam nie jest. Nic Wam nie jest. No gili gili gili gil I wielki kopniak Ufff Uspokoiliście się...
Tak przewędrowałam z Wami w moim świecie minuty, a w Waszym miesiące i lata. Już czas wyjść, już przychodzę i budzę maleństwo, a ty czujesz pierwsze skurcze. Cierpisz... ale jednocześnie cieszysz się. Głaszczę Ciebie, by mniej bolało. Wołam Maleństwo, by szybciej wyszło. Jest! Po tylu godzinach się wydostało, choć dla mnie to tylko mgnienie
Od tej pory mogę tylko Was obserwować, mrugać Wam, a czasem szeptać. Wiem, że pamiętacie. Jeśli znowu będę musiała zaprowadzić Aniołka do Twego brzuszka, by przemieniło się w maleństwo, będę bliżej. Jeśli nie, będę czuwać, aż minął moje 24 godziny i lata Waszego życia
Przyjdę wtedy do Was i przytulę. Przyjdę i powiem, jak tęskniłam, i wtedy znowu się dotkniemy. Bez łez, bez żalu. A teraz tylko spoglądam z uśmiechem i już nie zazdroszczę, bo choć nie mogę Was dotykać, to mogę pilnować, by nic Wam się nie stało.
Kocham Was. Każdy błysk słońca, każdy szum drzewa, każda kropla rosy, każdy raz, gdy zatrzymujecie się i zachwycacie światem, to moje wyszeptane kocham do Was...Kasieńko posyłam kolorowy płomyczek do samego nieba...(((*)))

Zgłoś nadużycie

Katrin S

Wojtek mąż Krystyny Markos, bliski Eweliny Skwary

10 lat temu

Dusza tak boli , a serce płacze

Światełko na dzisiaj i na jutro
dla Ciebie Kasiu.
To prawdziwe zawsze płonie ,
dla Was Aniołeczki, przy grobie
mojej Żony.

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

Zgłoś nadużycie

Katrin S

Rodz.ś.p.Dąbrowskiego Raf.L.18

10 lat temu


இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ

`NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKO`
___❤_____PAMIĘCI_____❤___

இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ

Zgłoś nadużycie

Katrin S

Mama Bartoszka Ciszek

10 lat temu

Katrin za wcześnie odeszłaś od nas z Tobą marzenia i sny. Dla Ciebie miłość i kwiaty. Dla nas Tęsknota i łzy. Światełko pamięci w Dniu Dziecka Utraconego.

Zgłoś nadużycie

Katrin S

Mama Piotra Potoczny

10 lat temu

swiatelka pamieci dla ciebie aniolku

Zgłoś nadużycie

Katrin S

mama Magdaleny Bieleckiej

10 lat temu

♥:--:♥:--:♥:--:♥:--:♥:-
15.X....Dzień Dziecka Utraconego...
♥:--:♥:--:♥:--:♥:--:♥:-
Światełko wiecznej pamięci i miłości dla Wszystkich CÓREK I SYNÓW
UTRACONYCH

Światełko pamięci prosto do nieba dla Ciebie Aniołku ..

Zgłoś nadużycie

Katrin S

mama Radosława F.

10 lat temu

Światełko najjaśniejsze w Dniu Dziecka Utraconego Katrinko (*)

DROGA RICARDO JESTEM BEZ SŁÓW Z CAŁEGO SERCA DZIĘKUJĘ.
JA POPROSTU JUŻ NIE MAM SIŁY :(

Zgłoś nadużycie

Katrin S

mama Kai

10 lat temu

...(*)...miliony światełek pamięci dla Ciebie Aniele...(*)...

Zgłoś nadużycie

Katrin S

mama Sebastiana Duszynskiego

10 lat temu

Ileż łez wypłakać można, ileż westchnień z serca wyrwać? łez jest może nieskończone... westchnień niebo niespełnione...

Zgłoś nadużycie

Poprzednia 1 2 3 ... 7459 7460 7461 7462 7463 ... 12380 12381 12382