'Jest na świecie taki rodzaj smutku, którego nie można wyrazić łzami. Nie można go nikomu wytłumaczyć. Nie mogąc przybrać żadnego kształtu, osiada ciasno na dnie serca jak śnieg podczas bezwietrznej nocy...'

Światełko pamięci dla ciebie, słonko!

pędziliśmy po świetlistych liniach
ku sobie,
poprzez pustkę ,
poprzez mrok,
przez ciszę ,
przez ciemność,
nic nie wiedząc o sobie,
nawet nie przeczuwając...

w ognistej kuli zderzenia
nasze serca na jedno bicie
uderzyły zgodnym rytmem
by znów się rozerwać
i znów pędzić swym torem

wyczarowałaś mi wiosnę,
lodowce spłynęły w łagodne strumyki
śnieżne pola zamieniłaś
w zielone łąki,
obsypałaś je
czerwienią maków,
bielą stokrotek
czarne konary drzew
otuliłaś zielenią liści,
obudziłaś ptaki...

żegnaj ,
nie patrz za siebie
bo tam już tylko stygnące gwiazdy,
umarłe planety,
nie patrz poprzez ciemność ,
przez pustkę

patrz przed siebie,
ku nowym światom
rodzącym się
w wybuchach supernowych
ku światłu i ciepłu

czekają tam CIEBIE

dla Ciebie, Kasiu...

Kochana.. wiesz...

Kasienko..dobrego dnia..Kochamy Was i Milosc nasza jest silniejsza niz ..smierc..

Patrz! Gwiazda swieci na niebie!
Nadzieja zapukala do dzwi a radosc wleciala przez otwarte okno.
Gwiazda jasnieje wysoko na niebie;
Zbyt wysoko by ja dosiegnac
Mozna tylko patrzec. Tylko tyle, a jednak tak duzo.
Sam jej widok sprawia radosc, a blask rozswietla pochmurne twarze
Chcialoby sie wspiac tam - do gory, po jednym z jej przyjacielskich promieni i poznac tajemnice szczescia
To niby nisko, a jednak za wysoko
Nie mozna dosiegnac zyczliwej gwiazdy
Chroni ona zazdrosnie swej tajemnicy
Jej usmiech mowi "moze nastepnym razem", ale wiadomo, ze to niemozliwe.
Wtedy tajemnica nie bylaby tajemnica
A tylko to co nieosiagalne i tajemnicze
na zawsze pozostaje warte marzen

Światełko dla Ciebie,słonko
Przytulam Cię mocno i bądź szczęśliwa.....

Obrazy w kącie stoją zakurzone,
Pajęczyna zlepia wspomnień chmarę,
Cień spowił się z nikłym blaskiem księżyca,
Tworząc zatraconą parę...

Spoczywaj w spokoju, Kasiu.