Kasia Wrzesińska (2008–2008) – Nekrolog | FUNER ®

mamai tata

16 lat temu

(*)(*)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

16 lat temu

Nie mówcie tym, którzy stracili ukochanych, że „czas zagoi rany", nie mówcie, że „oni już nie cierpią". Najlepiej nie mówcie nic. Czas tych ran nie leczy. Pozostają, bo śmierć ukochanych jest też trochę śmiercią nas samych: coś w nas umiera. Żyjemy, ale nic nie jest tak, jak było przedtem, już nie jesteśmy tacy sami. (ks. A. Boniecki)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 2 dodać 2 dodać 1 =

rodzice

16 lat temu

Maleńka (*)(*)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Anioła Kasi L.

16 lat temu

Kasieńko, Malutki Aniołku...[']['][']

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Ewa41 mama Agnieszki [*]

16 lat temu

Kasiu[*][*][*]

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

tata i mama

16 lat temu

(*)(*)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama i tata

16 lat temu

(*)(*)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

A. siostra Aniołka Klaudiusza

16 lat temu

(*)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Oleńki KS

16 lat temu

Są takie chwile,
gdy nie wiem czy żyję.
W głowie mam milion
różnych myśli.
A każda nowa,
jest bardziej dręcząca.
I spać mi nie dają,
już drugą noc z rzędu.

Są takie chwile,
gdy nagle bez wiedzy,
Z oczu wypływa łza bezbarwna.
A w ustach posmak,
gorzki zostaje żelaza.

Są takie chwile,
gdy sił brakuje.
I krzyku który się rodzi,
w środku cierpienia.
Za nic wyrzucić,
z siebie nie można.

I są jeszcze takie,
gdy pragnienie szczęśćia
przewyższa wszystkie
pragnienia na ziemi.