...........(*)
.........|::::::|..☆
.........|::::::|.)/¸.¤ª“˜¨....Sobotnio-niedzielne
¯¨˜“ª¤.¸:::|)/¸.¤ª“˜¨¨˜“¨..Światełko
“˜¨“¨˜“☀️“˜¨¨˜“¨............Pamięci ❤️

☘️❤️☘️❤️☘️❤️☘️❤️☘️❤️☘️❤️☘️❤️☘️❤️☘️❤️☘️

.... I tylko Panie nadzieja, że kiedyś się spotkamy,
Że pozwolisz znów dziecku przytulić się do mamy.

I tylko Panie nadzieja, że moje dziecko już szczęśliwe.
Że tańczy, biega, żartuje, złote jabłka zrywa.

I tylko Panie nadzieja, więc modlę się żałośnie
Że kiedy przyjdzie pora wyjdzie po mnie radośnie...

.. ☀️Światełko pamięci i ☀️..
......... ❤️ modlitwę ❤️........
. .❤️posyłam Ci do nieba Kasiu ❤️❤️

~❤️~Niech aniołowie w niebie strzegą pokoju Twej duszy~❤️

KC CÓREŃKO

W pamiętaniu, we wspomnieniu,
w rozmyślaniu, w rozmodleniu
W każdej chwili i w oddechu,
W tańcu, w biegu i w uśmiechu
We łzach wszystkich, w kwiatach,
w tęczy i w tęsknocie, która męczy
wszędzie jesteś, w każdym drgnieniu
We mnie całej, w moim śnieniu
Jesteś zawsze, zawsze będziesz
moja miłość z Tobą wszędzie...
Pamiętam Kasiu ♥️♨️

✽ڿ✽☀❄️❤️◕◕❤️❄️☀✽ڿ✽
..........ŚWIATEŁKA PAMIĘCI
✽ڿ✽☀❄️❤️◕◕❤️❄️☀✽ڿ✽

.............♥.......)........♥..
...........♥........(,)...........♥..
.........♥.........[||||]..........♥..
............♥......[||||]......♥....
................♥....♥....♥......
Jest jeszcze pamięć,
wdzięczna pamięć o Tobie,
co nie więdnie jak kwiaty
i nie obsycha jak łzy.
Pamięć trwalsza niż kamień.♨️
Pamiętam...❤️ͼ̮̑●̮̑ͽ❤️ͼ̮̑●̮̑ͽ❤️
✽ڿ✽☀❄️❤️◕◕❤️❄️☀✽ڿ✽

„Wspomnienia dają nam siłę,jakiej potrzebujemy,by żyć nadal...siłę,jakiej potrzebujemy,by wierzyć”
Nasza pamięć i światełko dla Ciebie Kasiu.

Nagle tak cicho zrobiło się w moim świecie bez Ciebie…
(*)

❀.:````````(
❀.:```````(, )
❀:.````` ((, ))
❀`.__[[][]]__
❀【✽◈◈ ✽】
❀【✽◈◈ ✽】
❀【✽◈◈ ✽】
❀【✽◈◈ ✽】🍁🍁🍁
◈◈◈◈◈◈◈◈◈◈◈◈ Moja pamięć... 💕 💕

PS.
Drodzy Rodzice, odwiedzać te „Stronę“ to znaczy cierpieć razem
z Wami, rozumieć smutek i tęsknotę. Już nic nie będzie takie samo
w tym ziemskim życiu bo przecież nie ma naszych Skarbów...nie
potrafimy się z tym pogodzić, szarpie nas bezgraniczna bezsilność.
Łzy same toczą się po twarzy, gardło zasznurowane, dzień po dniu
ten sam ból i rozterka. Może chociaż ten gest: zapalenie
„świeczuszki wirtualnej” sprawi, ze będzie nam ciutkę lżej?
Serdecznie pozdrawiam.