Nie zaglądaj mi w oczy,
Utoniesz w rozpaczy.
Nie patrz mi na ręce,
Zachłyśniesz się pustką.
Nie mów, że rozumiesz,
Oszalałbyś z tęsknoty...

Nie zaglądaj mi w oczy,
Utoniesz w rozpaczy.
Nie patrz mi na ręce,
Zachłyśniesz się pustką.
Nie mów, że rozumiesz,
Oszalałbyś z tęsknoty...

''....czasem odchodzą nasze anioly..''
Iwona Borelowska-mama Mariusza

[*]

...życie jest ulotne, pamięć wieczna...

Boże,daj Nam wiarę,że to ma sens...

"Śmierć nie jest końcem wszystkiego...
Przeszłam tylko do sąsiedniego pokoju...
Nadal jestem sobą...
I dla siebie jesteśmy tym samym, czym byliśmy przedtem...
Zatem nazywaj mnie jak zawsze...
Nie zmieniaj tonu głosu, nie rób poważnej i smutnej miny...
Śmiej się, tak jak dawniej robiliśmy to razem...
Uśmiechaj się, myśl o mnie, módl się za mnie...
Niech moje imię będzie wciąż wymawiane...
Ale tak jak było zawsze, zwyczajnie i bez oznak zmieszania...
Życie przecież oznacza to samo, co przedtem, jest tym samym, czym zawsze było...
Żadna nić nie została przerwana...
Dlaczego więc miałabym być nieobecna w twoich myślach, tylko dlatego, że nie możesz mnie zobaczyć?
Czekam na Ciebie bardzo blisko...
tuż-tuż...
Po drugiej stronie drogi...
Dzieli nas tylko czas...
Bo ja już doszłam, a ty wciąż jeszcze idziesz... "

Pamiętam

http://adrianrogowski.pamietajmy.com.pl/

Wiersz ks. Lucjana Szczepaniaka SCJ

"Nie rozumiem...

Panie, kto zrozumie Ciebie...
Wszak zamknąłeś swoje Serce
W piersiach rodziców dziecka
I nauczyłaś ich kochać...

Nie dziw się, że teraz płaczą,
Bo nie przeczuwali
Że tak szybko wróci do Ciebie,
A oni zostaną sami...

Proszę, daj im nadzieję,
Która jak balsam
Zagoi duchowe rany
I pozwoli dalej żyć...

Jeśli nauczyłeś kochać bliskich
To daj również siłę,
Aby się z nimi rozstać
I zaufać, że dobrze im u Ciebie..."

Wybacz mi maleńka…
Że nie pójdę za wieńcami,
które przyjaciele złożą na twój grób.
Wybacz mi maleńka…
Że nie zroszę żalu łzami,
zimnego kamienia ,u Twych drobnych stóp…

Przebacz mi kochanie…
Że nie umiem w to uwierzyć,
myśląc, że za moment staniesz u mych drzwi…
Przebacz mi kochanie…
Że nie umiem bólu zmierzyć,
nie umiem zliczyć, pustych bez Ciebie dni…

Będę wiernie czekać…
Aż powrócisz do mnie tęczą,
lecz w szacie utkanej z ziemskiej powłoki.
Będę wiernie czekać…
Wciąż tęskniąc i wciąż się dręcząc,
aż usłyszę na schodach Twoje kroki…

... DLACZEGO....