..człowiek wiele może ale bez poczucia sensu nic..

Co nas nie zabije to nas wzmocni

"człowiek wiele może ale bez poczucia sensu nic"

pytam się Boże jak to wszystko przetrzymać
jak zasnąć kiedy sen nie przychodzi
co zrobić żeby łzy zatrzymać
jak dać nadzieję kiedy samej się jej nie widzi

pytam się tak od wielu miesięcy
padam przed Tobą na kolana
nie wiem czy dam radę coś zrobić więcej
kiedy codziennie ze łzami budzę się z rana

zmęczona jestem życiem w niepewności
udawaniem że jestem radosna
w sobie mam tyle samotności
droga do zbawienia wcale nie jest prosta

kiedy wieczorem spać sie kładę
demony wychodzą z każdego kąta
choć słowa modlitwy wypowiadam
strach w oczy bezsenne zagląda


Boże wiesz ze ja wszystko zniosę
tylko daj znak o to Cię proszę

Autor nieznany

…Każdemu własny los jest pisany
Od dnia narodzin po życia kres…
Jednemu szczęście, drugiemu rany,
Widocznie jest w tym głębszy sens…
…pamiętam o Tobie Aniołku…

[']['][']

... to nieprawda, że Ciebie nie ma, byłaś, jesteś, będziesz..........

Kasiu....<*>

... jak promyk słońca, zabłysłaś i zgasłaś...

... jak promyk słońca, zabłysłaś i zgasłaś...

.. tęsknię, kocham..........

Kiedy odchodzi nagle ktoś bliski
I cząstka Ciebie umiera z Nim...
I pustka wokół i nicość wszystkim,
Struna rozpaczy gdzieś w głębi drży.
Serce przebija Ci ostry sztylet,
Rozpruwa oddech powietrza łyk,
Wspominasz zmarłe, minione chwile,
W gardło się wdziera żałosny krzyk.

W morzu tęsknoty, pytasz – Dlaczego?
Próżno próbujesz ożywić sny.
Szczęście to tylko coś ulotnego -
Mrok zawsze zdławi słoneczne dni.
Choć czas lekarzem, jednak zabija
Coś, co by mogło wciąż jeszcze trwać.
Jak wąż się wokół szyi owija,
Dusi nadzieję, rozsiewa strach.