Światełko mej nieustającej pamięci..

Zapalone świece
za tych co odeszli
milczące ogniki
płoną czasem przeszłym

pozostały strofy
zapisanych wierszy
ślady łez na kartce
i dotyk najpierwszy

ochronię od wiatru
mizerne płomienie
nieginące echo
najprawdziwszym brzmieniem

koi moje zmysły
i duszę przenika
dotyka wersami
poezji muzyka

ich witraże marzeń
rozpraszają cienie
milczący wracają
jak powiew jak mgnienie

Światełko na niedzielę <<<***>>>

…Choć prawda jest taka,
Że dla nich na zawsze
Stanęły słoneczne zegary,
To ciągle są obok,
By w tym co robimy
Dodawać nam siły i wiary…

Tym, którzy smutni, którzy zgnębieni
W milczeniu tylko i cierpią, i giną,
Tym dla serc trzeba jaśniejszych promieni
Nad idealną świecących krainą,

Im zimne słowa mędrców nie wystarczą
I praw koniecznych bezwzględna powaga
Nie będzie dla nich osłoną ni tarczą,
Gdy serce gwałtem szczęścia się domaga.

Trzeba im pociech, których nie da życie;
Trzeba anielskich uśmiechów w błękicie;
Trzeba litosnej nad światem opieki;
Trzeba miłości wiecznej, choć dalekiej...

Córeńko, tak bardzo brakuje tu Ciebie, przecież powinnaś być z nami *******************

Jak to wszystko Panie wymyśliłeś Jak misternie wszystko postwarzałeś Jedną tylko sprawę zaniedbałeś Tylko o tym Panie zapomniałeś Gdzie telefon dla nas jest do nieba Gdzie ten numer żeby z córką porozmawiać Żebym mogła jej przypomnieć co dzień Że na siebie w niebie ma uważać Żebym mogła chociaż raz zadzwonić I upewnić się czy jest szczęśliwa Czy na pewno biega po ogrodach Czy na pewno złote jabłka zrywa Gdzie ten numer jest do nieba dobry Panie I w kolejce bym czekała bez szemrania Żeby tylko móc usłyszeć z tamtej strony Już niedługo mamuś do spotkania

Zapalam światełko na znak mojej pamięci....<***>
Kasiu......

Nie minęło kilka dni i świat…
Przestał istnieć w barwach tęczy
Nie minęło wiele godzin, by, co piękne…
W gruz zmienić i potok łez
Tak los odmienił drogę szczęścia

Tobie dając świat wieczności…
I beztroskie życie
Drugiemu…czas drogi cierni i łez
Pytań bez odpowiedzi…echa cienia…
Oraz wiele niewiadomych i zakrętów

Puste dłonie i wspomnienia niezatarte…
Nigdy z serca nie będą wyrzucone
One pozostaną chwilami bólu
Lecz i wspaniałymi chwilami ciepła…
Niosąc radość - choć przez moment