Jest miejsce, dokąd listy nie dochodzą,
Gdzie tylko myśli i modlitwy błądzą.
Tam idę, żeby w zadusznym skupieniu
Ulżyć modlitwą zmarłym w ich cierpieniu.
Tyle jest jeszcze pytań nie zadanych
I opowieści nie dopowiedzianych.
W zimnym kamieniu śpią snem nieprzespanym
I może tęsknią za słonecznym ranem?
Nie mogę odejść nie zamieniając słowa
W ciszy, o której mówią ,że grobowa.
Nim wiatr ostatnie znicze pozagasza
Powiem dziękuję, proszę i przepraszam.
Jest miejsce dokąd listy nie dochodzą,
\"Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą\"...

Jest miejsce po człowieku,szczoteczka do zębów i buty i pustka tak straszna aż twarz zakrywam rękoma milcząc przełykam kamienie łez .Jest worek wspomnień i nie ma juz świata,w firankę włos zaplątany tak blisko jesteś,że prawie dosięgam Ciebie,prawie cicho słychać jak peka na pół moje serce.

Dni me bez Ciebie
jak korale , wyjęte z morza
schną i bledną ....


Bardzo dziękuję za wczorajszą obecność ...

Jaśniutkie światełko dla Ciebie Kasiu,
niech rozświetla Ci drogę i prowadzi przez życie wieczne

((*))((*))((*))

s.Izy Gliwinskiej

Kazda chwila bez Ciebie jest wiecznoscia...
(*)(*)(*)(*)

(*)

***
„Piękne góry
są zawsze piękne -
latem,
zimą,
w czasie burzy...
jak piękni ludzie -
niektórzy. „
A. Henel

Pamiętam ...Kasiu...

światełko na dziś opiekuj się swymi bliskimi aniołku

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stoję na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to syn,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat....


*ŚWIATEŁKO*PAMIĘCI*