”O przyjdź, jesienią.Wdziej szatę lekką, białą, zwiewną, pajęczą.
        Rzuć na hebanowe swoje włosy perły rosy,lśniące zimnych barw tęczą.                  
        O przyjdź, jesienią.Owiana skargą tęskną, rzewną żurawi
        w dal płynących szarą niebios tonią, tchnącą wonią kwiatów,
        które mróz krwawi. O przyjdź, jesienią,w chwilę zmierzchu                  
        senną, niepewną i dłonie Swe przejrzyste, miękkie, woniejące
        na cierpiące połóż mi skronie.”
              "O, przyjdź!" Stanisław Korab-Brzozowski
           ☆ ★ ☆ ★ ☆ ★ ☆ ★ ☆ ★ ☆ ★ ☆ ★ ☆ ★ ☆☆ ★ ☆ ★ ☆

                                     ___(
                                     __.(,;)
                                     _〖★〗                                     
                                     _〖★〗
                                     _〖★〗
                                     _⑄⑄⑄⑄⑄⑄
                                     _ (—`★´—)
                                     __ `•.,(—`★´—)
                                     _____ `•.,(—`★´—)
                                     _________`•s,,s•

                 Światełko otulone cichym szeptem mego serca posyłam..❤️

     ░░░(¯`v´¯)░ ░( ¯`v´¯)░
     ░░(¯`[☀️]´¯)(¯`[☀️]´¯)░
░░(¯`v´¯)(_.^._)░(_.^._)░
░(¯`[☀️]´¯)░
 ░(_.^._)░░

„Zanurzać zanurzać się ,w ogrody rudej jesieni
i liście zrywać kolejno ,jakby godziny istnienia
Chodzić od drzewa do drzewa od bólu i znowu do bólu
cichutko krokiem cierpienia ,by wiatru nie zbudzić ze snu
I liście zrywać bez żalu z uśmiechem ciepłym i smutnym
a mały listek ostatni zostawić komuś i umrzeć...”
─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ "Jesień" Edward Stachura ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

     ░░░(¯`v´¯)░░ ░ (¯`v´¯)░
     ░░(¯`[☀️]´¯)(¯`[☀️]´¯)░
░░(¯`v´¯)(_.^._)░(_.^._)░
░(¯`[☀️]´¯)░
 ░(_.^._)░░

♡«♥«♡ Jaśniutką Lampeczkę pełną jesiennego smutku zapalam...♡«♥«♡

                  _______▓▓▓▓
                  ______▓▓▓▓▓▓
                  _▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓
                  ▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓_▒▒▒▒
                  ▓▓▓▓▓▓▓▓▓__▒▒▒▒▒▒
                  _▓▓▓▓▓▓▓▓___▒▒▒▒▒▒▒▒▒
                  ____▓▓▓▓▓▓___▒▒▒▒▒▒▒▒▒
                  ________▓▓▓___▒▒▒▒▒▒▒▒
                  __________▓▓__▒▒▒▒▒▒
                  ____________▓_▒▒▒▒
                  ______________▒▒
                  _____________▒
                  ____________▒
                    
               Jak nie kochać jesieni, siostry listopada,
               Tego, co królowanie blaskiem świec rozpocznie.
               I w swoim majestacie uczy nas pokory.
               Bez słowa na cmentarze wzywa nas corocznie.
                ◄►◄►◄ Tadeusz Wywrocki ►◄►◄►          
               ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ ♡

           ◄►◄►◄ Lampeczkę jaśniutką Tobie zapalam... ►◄►◄►