Teraz drogami Boga Ojca kroczysz
na polanach boskich biegasz
na nasze zło przymykasz oczy
smutno nam, ze Cię z nami nie ma.
My z nadzieją w sercach czekamy,
że kiedyś na pewno się spotkamy...
Nadzieja spotkania łagodzi ból rozstania...

Niech dobry Bóg
Zawsze cię za rękę trzyma...

Zostało wspomnienie
Gasnące, jak cienie
I smutek, a może i żal,
Że wszystko, jak rzeka ta,
Odpłynie kiedyś w dal...

Tam wysoko nad głowami,
ciemne niebo jest z gwiazdami.
Tych gwiazdeczek są tysiące,
tak jak kwiatów na mej łące.

Kolorami wciąż się mienią,
świecąc jasno ponad ziemią.
Uśmiechają się do siebie,
goniąc w berka gdzieś po niebie.

Dech ciekawość mi zapiera,
co gwiazdeczka ta zawiera?
Czy się cieszy? Może smuci?
Jeśli spadnie, to czy wróci?

Za wszystkie dobre dni a w smutkach jesteś Ty..!

Samotna w niebie
Gwiazdka się pali,
Wabi do siebie
Mój umysł z dali;
Mkną do niej w gości
Sny moje z ziemi,
Bo blask radości
Z wysoka śle mi !
Blask ten widziałam
W żrenic spojrzeniu,
Które kochałam
Wbrew przeznaczeniu;
Dla cierpień były
Najsłodszym lekiem,
A blaskiem lśniły
Równie dalekim.
Sen oczy kleił,
Lecz nie zmrużyłam,
I bez nadziei
Ku nim patrzyłam.

Och, Aniołki - odeszły przed nami
Nauczywszy nas nieskończonej miłości
Tej nocy świat zapali świece
Może dostrzeżesz Je z wysokości ?

...Nie odchodzi Ten, którego kochamy
bo miłość jest wieczna...

Juz nic nie będzie takie samo...
Choć uśmiech może kiedyś wróci
Juz nic nie będzie takie samo...

“ A jeśli pewnego dnia będę musiał odejść? - spytał Krzyś ściskając Misiowi łapkę - Co wtedy?
-Nic wielkiego - zapewnił go Puchatek - posiedzę tu sobie i na Ciebie poczekam. Kiedy się kogoś kocha to ten ktoś nigdy nie znika tylko siedzi gdzieś i czeka na Ciebie. ”