Popatrz, jak prędko mija czas.
Życie twe też przeminie wraz,
Życie, to jedno, które Bóg ci dał.
Wszystko przemija tak jak sen.
Troski, kłopoty skończą się,
Powiedz, szczęśliwym będziesz ty?

Powiedz, czy ty Jezusa znasz?
Pomyśl, On szczęście wieczne ma.
Pomyśl, jak spędzasz życia czas.
Pomyśl, gdy życie skończy bieg,
Przejdziesz na tamten drugi brzeg.
Powiedz, szczęśliwy będziesz tam?

Może jest smutna dusza twa,
Może pokoju w niej jest brak,
Może tęsknota dręczy cię?
Jezus twój każdy widzi krok,
Jezus rozjaśni duszy mrok,
Jezus ukoi serca bó1.

Przyjdź do Jezusa cudnych ran,
Powiedz Mu, co cię gnębi wciąż,
On ci Swe szczęście, radość da.
Przyjdź do Jezusa cudnych ran,
Powiedz Mu całą winę swą,
On ci swój pokój, szczęście da.
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Dla Was ten czas upłynął zbyt szybko kochane Aniołki.

„Spotkanie z bliskimi w odległej krainie jest jak odświeżający deszcz po długotrwałej suszy.” Moja pamięć i modlitwa na ten dzisiejszy dzień (*)

Jak nazwać wzruszenie,
które mnie ogarnia,
gdy w oczach pamięci mi stajesz?
Lub zdania połowa zabrzmi w uszach nagle,
gest jakiś Ciebie oddaje?
Jak nazwać tęsknotę do żalu podobną
i gorzką jak łzy połykane,
Gdy patrzę w twe oczy spokojne i smutne
z fotografi na ścianie?
Jak nazwać tę ciszę w alejce cmentarnej,
gdy biegnę by spotkać się z Tobą?
Lecz zamiast Ciebie skrawek ziemi czarnej,
co zabrał mi postać tak drogą...

((..TO ŚWIATEŁKO . ...)
((....DLA TYCH..........(,)
((..WSZYSTKICH.......[__]
((..KTÓRZY ŻYJĄ......[__]
((...W SERCACH.......[__]
((.....NASZYCH......(____)


Jakoś dziwnie boli, i nie potrafię nawet spoglądać na Wasze fotografie, bo same łzy cisną sie do oczu.

"Kochać człowieka to znaczy mówić: TY NIE UMRZESZ!" Ci, których kochamy, a których zabrał nam los, żyją wiecznie, żyją w naszych sercach i w naszej pamięci. Miłość i pamięć na zawsze i na wieczność…Pamiętam (*)

CZYM JESTEŚ???

Lecieć bym chciała - za jasnym gdzieś zdrojem
Myśl puścić wolno, jak wody bieżące...
I widzieć tylko łan zboża i słońce...
- Czym jesteś, szczęście? - Spokojem?

Lecieć bym chciała, lecz nie wiem, do czego
Wyciągnąć ręce i przywrzeć płomieniem...
Idę - a za mną cień smutku dawnego...
Czym jesteś, szczęście? - Złudzeniem?

Lecieć bym chciała do chwilek tych jasnych,
Gdy życie, pragnień nieświadome własnych,
Jest jako blaski, co na wschodzie dnieją...
- Czym jesteś, szczęście? - Nadzieją?

Lecieć bym chciała... sen cichy, sen zloty
Prześnić samotna i konać z tęsknoty.
I "kocham" mówić dalekim spojrzeniem...
- Czym jesteś, szczęście? - Pragnieniem?

Lecieć bym chciała i nie wrócić więcej...
Raz tylko serce uderza goręcej,
A potem cisza... wszystko się prześniło...
- Czym jesteś, szczęście? - Mogiłą?

/M.Konopnicka/
******************************
Najjaśniejsze światełko pamięci za wczorajszy i dzisiejszy dzień.

„Życie jest podróżą, która prowadzi do domu." Jesteście już w domu Kochani, czuwajcie i prowadźcie Nas byśmy w swoim czasie znów mogli być razem już na wieczność. Moja pamięć i modlitwa na dziś (*)

"Życie to dzieciństwo naszej nieśmiertelności." Pozostawiam ślad mojej nieustającej pamięci i modlitwy (*)

"Wszyscy jesteśmy tylko Jego narzędziami, zrobimy swoją część i przeminiemy." Moja modlitwa i pamięć na dzisiejszą niedzielę (*)

Ostatni dzień życia

W ostatnim dniu życie, gdy słońce zajdzie
już na zawsze, a ja wchodzić będę w noc
śmierci, chcę powiedzieć:

Wszystko jest dobre.
Wszystko jest w porządku.
Nie jestem martwy.
Idę jedynie na drugi brzeg.
Życie się zmienia.
Ono będzie pełniejsze, intensywniejsze,
nieograniczone.
Nie będzie już więcej ciemności i smutku.
Tylko powiew boskiego życia,
przez który zostanę łagodnie wchłonięty.

Wszystko będzie światłem.
Wszystko będzie miłością.
Ziemia nie jest w stanie niczego mi uczynić.
W Bogu spełnią się wszelkie marzenia.
Mogę być tylko wdzięczny.
Moje szczęście jest pełne.
Żyję. Jestem spokojny,
ponieważ znajduję się w ramionach
nieskończonego miłującego Boga.

Phil Bosmans

.....................)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................([++])
_...............{(____)}
Och Kochani tak bardzo Was nam brakuje...
Tylko wiara w Wasze szczęście pozwala nam dalej trwać...

„Gdziekolwiek będziesz,
cokolwiek się stanie,
będą miejsca w książkach i miejsca przy stole
kasztan kiedy kwitnie i owoc otwiera,
będą drzewa ulice, ktoś nagle zawoła,
ktoś do drzwi zapuka i pamięć przyniesie,
z kwiatem, z godziną, z kolorem,
wciąż będzie początek, bo wszędzie są mosty,
prawdziwe jak powietrze ode mnie do Ciebie,
gdziekolwiek będę, cokolwiek się stanie”
J. Zych
((........(,)..............(,).........(,)
((.......[__]............[__]......[__]
((.......[__]............[__]......[__]
((.......[__]............[__]......[__]
((.....(____)........(____)..(____)

Będzie pamięć i pamięć już zawsze zostanie...