Życie nasze jak pociąg się toczy ,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez tych co byli najbliżsi
musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz,
na końcowym wysiądziesz peronie ,
to pamiętaj, że oni tam będą ,
znowu odnajdziesz kochane ich dłonie…

((.......♥............(,)
((..♥.♥.♥.♥.♥.....[__]
((.......♥...........[__]
((.......♥...........[__]
((.......♥..........(____)
♥_,»*¯**¯*«,_♥_,»*¯**¯*«,_♥
.♥_,»*¯*«»*¯*«,♥,»*¯*« »*¯*«_♥

Światełko pamięci dla Ciebie Aniołku (*)

Bliska śp. rodziny HERMANOWICZ,
śp. Z.WINNICKIEJ, śp. K.OGRODNIK
``````
`````
````
```````
♥```````(
♥```````)
♥``````((
♥``````(?))
♥``````((?)
♥`````(((?))
♥```` ♣♣♣♣`
♥````[இ.இ]
♥````[இ.இ]
♥````[இ.இ]
♥````[இ.இ]
♥````[இ.இ]
♥````[இ.இ]
♥```*H*~*T*`
````````````
POKÓJ TWOJEJ DUSZY

... Bo śmierć to zbyt błahy powód żeby przestać kochać [*]

"Już nic nie będzie takie samo...
Choć uśmiech może kiedyś wróci.
Już nic nie będzie takie samo...
Bo moja dusza się nie rozsmuci.

Światełko pamięci (*)(*)(*)

Nie stój nad mym grobem i nie roń łez.
Nie ma mnie tam; nie zasnąłem też.

Jestem tysiącem wiatrów dmiących.
Jestem diamentowym błyskiem na śniegu lśniącym.
Jestem na skoszonym zbożu światłem promiennym.
Jestem przyjemnym deszczem jesiennym.

Kiedy tyś w porannej ciszy zbudzony
Jestem ruchem - szybkim, wznoszonym,
Ptaków cichych w locie krążących
Jestem łagodnym gwiazd blaskiem nocnym.

Nie stój nad mym grobem i nie roń łeż.
Nie ma mnie tam; nie zasnąłem też.
Nie stój nad mym grobem i nie płacz na darmo.
Nie ma mnie tam. Ja nie umarłem

Nie odchodzi Ten którego kochamy bo miłość jest wieczna <*>

(*)