Światełko Pamięci dla Ciebie Aniołeczku(*)(*)(*)(*)(*)

Jaśniutkie światełko do samego nieba dla Ciebie Aniołeczku
(*)(*)(*)(*)(*)

Człowiek się nie rodzi, człowiek się ślimaczy:
musi długo rosnąć, nim go ktoś zobaczy.
Wpierw jest bladą kreską na ciążowym teście
(bledszą niż nadzieja, ulotną jak szczęście);
jest tkliwością piersi i bólem podbrzusza,
gdy się w ciele wierci dodatkowa dusza;
w ultrasonografie pulsującą plamą;
krwi serdecznej rytmem: "mamo-mamo-mamo-"...
Jeśli teraz umrze, pozostanie cieniem:
bez płci, twarzy, głosu, z niepewnym imieniem,
ubogi powróci do ojczyzny w Niebie.
Nie poznawszy świata, nie pozna sam siebie.
Lecz gdy go ogarnie światłość niezmierzona,
jak wpierw ogarniała ciemność matki łona,
ujrzy nasze twarze opłukane łzami
i tę, z której powstał: miłość między nami....

.....................)
.....)...............(,).................)
....(,).............[__]...............(,)
...[__]............[__]..............[__]
...[__]............[__]..............[__]
.(____).........(____)...........(____)
((_,»*♥**♥*«,_)) ((_,»*♥**♥*«,_))

Światełko Pamięci

.....................)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................([╬╬])
.................{(____)}

Światełko dla Ciebie, Karolku.

Czas wiele śladów zaciera
Czas bywa bez litości
Czas daje i zabiera
Lecz nie zabierze miłości
Coś Ci uleci z pamięci
Na coś Ci sił już nie staje
Na coś po prostu brak chęci
Lecz miłość w sercu zostaje

Światełko Pamięci (*)(*)(*)(*)(*)

Otrzyj łzy moje muśnięciem skrzydełek
Przywróć potrzebę uśmiechu
Nadaj znów barwy jesiennym liściom
Bądź obok w wietrznym oddechu
Bez Ciebie słońce dla mnie umarło
Nie czuję radości kwiatów
Wciąż wypatruję Cię w Nieba błękicie
Szukam w kwileniu ptaków...

Switełko Pamięci (*)(*)(*)(*)(*)

(*)

Nie stój nad mym grobem i nie roń łez.
Nie ma mnie tam; nie zasnąłem też.

Jestem tysiącem wiatrów dmiących.
Jestem diamentowym błyskiem na śniegu lśniącym.
Jestem na skoszonym zbożu światłem promiennym.
Jestem przyjemnym deszczem jesiennym.

Kiedy tyś w porannej ciszy zbudzony
Jestem ruchem - szybkim, wznoszonym,
Ptaków cichych w locie krążących
Jestem łagodnym gwiazd blaskiem nocnym.

Nie stój nad mym grobem i nie roń łeż.
Nie ma mnie tam; nie zasnąłem też.
Nie stój nad mym grobem i nie płacz na darmo.
Nie ma mnie tam. Ja nie umarłem