PRZYJMIJ ICH PANIE DO SWEGO DOMU!!!
NIECH NASI BLISCY KTÓRZY ODESZLI
CIESZĄ SIĘ RADOŚCIĄ
ŻYCIA WIECZNEGO U TWEGO BOKU.[*]

Jaśniutkie światełko pamięci [*]

"Niewidzialna dłoń
Ochroni mnie
Od złego w czarny dzień
Niewidzialna dłoń
Osłoni mnie
To jedno zawsze wiem

Tak po prostu staniesz tam
I strach zostawi mnie
Znów płynie list
Gdy spotka Ciebie
Czy choć najmniejszy dasz mi znak
Tyle gwiezdnych lat
I taka wielka mgła
I codziennie ciebie brak ..."

Niech Cię przygarnie Chrystus uwielbiony,
On wezwał Ciebie do królestwa światła.
Niech na spotkanie w progach Ojca domu.
Po Ciebie wyjdzie litościwa Matka.
(*)(*)(*) Śpij w krainie szczęścia....śpij...****

Na ławeczce przysiadasz przy bliskich mogile,
Powracają we wspomnieniach do Ciebie na chwilę,
Znów Cię uśmiechem ciepłym witają,
A może karcą i dobre rady dają???
Patrzysz na znicz, który cicho płonie,
Wspominasz ich oczy, włosy i dłonie,
Ich głos powraca do serca Twego,
Oni potrzebują żeby o nich pamiętano,
I miłość do nich w sercu zawsze skrywano.??? Zawsze Pozostaniesz w Naszej Pamięci...

Ty, Panie tyle czasu masz,
Mieszkanie w chmurach i błękicie,
A ja na głowie mnóstwo spraw
I na to wszystko jedno życie
A skoro wszystko lepiej wiesz,
Bo patrzysz na nas z lotu ptaka,
To powiedz czemu tak mi jest,
Że czasem tylko siąść i płakać?
Ja się nie skarżę na swój los,
Potulna jestem jak baranek
I tylko mam nadzieję, że...
Że chyba wiesz co robisz Panie

Ile mam grzechów, któż to wie?
A do liczenia nie mam głowy,
Wszystkie darujesz mi i tak,
Nie jesteś przecież drobiazgowy
Lecz czemu mnie do raju bram,
Prowadzisz drogą taką krętą?
I czemu wciąż doświadczasz tak,
Jak gdybyś chciał uczynić świętą?
Nie chcę się skarżyć na swój los,
Nie proszę więcej niż dać możesz
I ciągle mam nadzieję, że...
Że chyba wiesz co robisz Boże

To życie minie jak zły sen,
Jak tragifarsa, komediodramat,
A gdy się zbudzę westchnę, cóż
To wszystko było chyba zamiast
Lecz póki co w zamęcie trwam,
Liczę na palcach lata szare
I tylko czasem przemknie myśl,
Przecież nie jestem tu za karę
Dziś czuję się jak mrówka,
Gdy czyjś but tratuje jej mrowisko
Czemu mi dałeś wiarę w cud,
A potem odebrałeś wszystko?
Nie chcę się skarżyć na swój los,
Choć wiem jak będzie jutro rano
Tyle powiedzieć chciałam Ci
Zamiast pacierza na dobranoc