„Tam jest wasz DOM
Tu zaś te wasze lata na ziemi
To wasze zabieganie, trud i wysiłek ...
To pielgrzymka do DOMU
Pielgrzymka dla jednych mozolna i trudna
Dla innych znów bardzo krótka.
Przerwana nagle w którejś wiośnie życia...
Zawsze jednak na końcu jej stoi DOM.”
Św.Paweł
..........)........
.........((........
.........) .......
.......( , )........
....._ `|'__....
.....( """"_ )..
.......)/(/( |...
.......() )()|| -'..
.......| () ||......
.......|.....||.....
.......|.....().. ..
.......|.....|... .."
.......|.....|... ..
.......|.....|.. ..
Zostawiam swoją pamięć....

Pali się świeca jasnym płomieniem,
Tak jak Twe życie się paliło...
Wiatr świecę zgasił,
pogrążył w cieniu...
I Twoje życie się skończyło!

....-:¦:-
......(
......)
....(,,")....
.............
[▒▒▒▒▒▒]
[▒▒▒▒▒▒]
[▒▒▒▒▒▒]
[▒▒▒▒▒▒]

I nastał smutek i rozpamiętywanie
pięknych chwil, które już nigdy nie powrócą.
Tak trudno bez Ciebie żyć Aniele, zrobiło się tak pusto ((*)) ((*)) ((*)).

..........((
..........)
.........( ♥ )
......._ `|'_
.......( """" )
.......)/(/( |
.......() )()||
.......| () ||
.......|....||
.......|.....()
.......|.....|
.......|.....|
.......[|[¤]|]
* ŚWIATEŁKO * PAMIĘCI *

Słowa nie wyrażą cierpienia,
łzy nie umniejszą bólu,
słonce nie rozjaśni twarzy,
nic już nie będzie takie jak było....

wróć do bliskich
choćby wiatrem,
kroplą deszczu,
promykiem słońca,

napełnij ich znów
radością
Twojego istnienia.....

Znów marzenia prysły jak sen, znów serce skowyczy z bólu. Znów miłość na próbę wystawia Cię. A w głowie masz jak w ulu. Pamiętamy.
Kochani dziękujemy, że pamiętacie o naszym Kamilku!!!!

Jedna chwila wystarczy
Żeby życie runęło,
Aby wszystko co mamy
W nicość odpłynęło.
Zgubiło się w jednej chwili
Odeszło do przeszłości...
A co mamy zrobić
Jeśli to było nasze ziarno miłości.
Jeśli serce patrzy naszymi oczyma,
Wspomnienie jeszcze żywe w swej pamięci trzyma,
Ciepłe bo wczorajsze
A może z przed godziny
Z przed chwili jeszcze gorące.
Usta w niemym błaganiu
Zastygłe , drżące,
Twarz łzami zalana.
Jedna chwila nieokiełznana
Przeszywa nasze życie na wylot,
Na strzępy je rozrywa.
Zostaje przy nas chwilę
Pózniej poganiana następną odchodzi
Zostawiając nas samych...
Bez nadziei w duszy
Jedna krótka chwila
Najtwardsze mury kruszy.

Zostawiam swoją pamięć wraz
z modlitwą (*)(*)(*).

[*]

Pamiętamy.