MÓJ RÓŻANIEC

”Podano do ręki różaniec wydarzeń,
które splecione codziennymi minutami,
idą wraz z nami
w wieczność.
Przeżywam na wyrywki tajemnice życia
w radości, w cierpieniu i w niebie.
Trzeba przejść wszystkie.
Każdego dnia podejmuję na nowo
własny los naznaczony wolą Pana. „
ks. Alojzy Henel


Jutro na nowo podejmiemy zmagania z kolejnym dniem...
Tajemnicę bolesnej tęsknoty...
(*)

_____)
_____((
_____) )
____(░
.___)░\
___/░░   
___/░,░(
___░)░/  
._____T
__║ ▆ ▆ ▆ ║
__║ ▆ ▆ ▆ ║
__║ ▆ ▆ ▆ ║

Swiatelko pamieci na dobranoc...

Haftowana myślami
postrzępiona żalem
zroszona łzami
prasowana wspomnieniami
TĘSKNOTA
jak chusta
jak całun żałobny
okrywa
otula
oblepia
połamanego człowieka....

Bardzo tęsknimy za Wami
dzieci ukochane....

Pamiętam...(*)

Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich

Ciężko dalej iść przed siebie,
ciężko przyjąć taki los.
Więc,Ty Boże przyjdż w potrzebie,
Ty mi pomóż przyjąć cios....

Światełko nieustającej pamięci....

Tumidajewicz

____$$$$
__$$$__$$$$___$$$
_$$$____$$$__$$$$$$
_$$______$$$ $$$__$$
_$$_______$$$$___$$$
_$$_________$____$$$
_$$_____________$$$
__$$__PAMIĘTAM__$$
__$$____________$
___$$__________$
____$$$______$$
_____$$$___$$$
_______$$__$$
_______$$$$
______$$$$
_____$$$$
_____$$
_____$


Wiem, że tu jesteś…
Ale tak cicho,
jakby Cię wcale tu nie było.
Lecz ja wciąż czuję
w domu, w lesie, w mieście
Jakby koło mnie serce czyjeś biło…
Czuję także wpatrzone
we mnie Twoje oczy
uważne i troskliwe
nawet w środku nocy

ŚWIATEŁKO DLA CIEBIE CÓREŃKO

Nigdzie śpieszyć się nie muszą
czas upływa bez mijania
mogą być naprawdę sobą
koniec grania udawania
nikt ich teraz nie osądza
nie ocenia i nie patrzy
robią to co uważają
nic nie muszą na raz dwa trzy
zawsze tacy jacy byli
czas już lat im nie dodaje
wiedzą dużo więcej od nas
gdzie kraina zwana rajem
idą z nami wciąż pod rękę
nie odchodzą przy nas trwają
lubią nam to okazywać
więc dyskretnie pomagają
bliżsi nieraz niźli przedtem
utuleni w miłowaniu
ocaleni w naszych sercach
tam za tęczą……………..
w zmartwychwstaniu

Wiersz autorstwa Haliny Surmacz

NA BIAŁYCH SKRZYDŁACH MEWY

„Na białych skrzydłach mewy
Odleciały
Dni dawne, dni przeszłe
Skrzydłami trzepotały na wietrze
Dni radosne
Dni śmieszne
Łzami zalane Zadumane

Ku krańcom ziemi
W nieskończoną dal
Swą bielą migotały
Leciały, leciały
Wysoko w niebo
Daleko w chmury
Dni moich całe tabuny

Wróciły do mnie potem
Słodkie krople wspomnień
Ciepły deszcz
Dni dawnych
Dni przeszłych”

M. Porzuceń

(*)

Kamilko...

Żal i smutek zostawiłeś po Sobie,
ale i w pamięci miliony uśmiechów,
wspomnień i radość,że Byłeś....

Światełko pamięci Aniołku w ten
piękny słoneczny dzień.