{{*}}

Kamilko pamietalam wczoraj,
pamietam dzis,pamietam zawsze :*

KAMILKO<***>PAMIĘTAM<***>
Już niedłlugo, za chwileczkę będziemy razem...
na cmentarzu...
Ty Syneczku gdzieś tam...
a ja obok Ciebie...
czekaj na mnie...
będę...
Ty Aniołkiem...
a ja marnym żywym człowiekiem...
z otwartymi, pustymi ramionami...
będę...
czekać na Ciebie.

Mamusia
======================
Z dnia na dzień wcale nie jest lepiej, nie myslałam nigdy,że człowiek ma w sobie tak dużo łez
POZDRAWIAM....RENIULEK

Wtorkowe światełko pamięci ((*))

Siostra śp. Marcina Malara

Halina Surmacz

***

Już spadają córeczko kasztany
I wieczory chłodniejsze córeczko
I już wrzosów w lesie dywany
Już córeczko dni coraz krótsze
Już córeczko smutnieją drzewa
I ja razem z jesienią córeczko
we łzach nowych do Ciebie śpiewam
I ja razem z jesienią przemijam
Coraz krótsza do Ciebie droga
Jednak wstaję codziennie córeczko
I podnoszę się co dnia od nowa
Już kasztany na ziemi córeczko
I niedługo koniec jesieni
Dni za dniami tak szybko mijają
Tylko miłość w jesieni się mieni
Nasza miłość co nie zanika
i nie mija jak pora roku,
nasza miłość córeczko kochana
Nasza miłość, nadzieja, nasz spokój...

()
[]

~^~^~^~^~^~^~^~
>Niegasnące Światełko<
>>>>>PAMIĘCI<<<<<
~^~^~^~^~^~^~^~
ღ⊱```````)
ღ⊱```````((
ღ⊱```````) )
ღ⊱```````/ ((
ღ⊱```````(,)))
ღ⊱``````( ( ,))
ღ⊱`````(( ( ,) )
ღ⊱`````( (,, ) ))}
ღ⊱````( (((,, )) )
ღ⊱`````[I[]I]/
ღ⊱````[’,’*’,’*’,’]
ღ⊱````[’,’*’,’*’,’]
ღ⊱````[’,’*’,’*’,’]
ღ⊱````[’,’*’,’*’,’]
ღ⊱````[’,’*’,’*’,’]
ღ⊱````[’,’*’,’*’,’]
ღ⊱````[’,’*’,’*’,’]
ღ⊱ღ⊱ღ⊱ღ⊱ღ⊱ღ⊱`
~~~~~~~~~~~~~~
``இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ
~~~~~~~~~~~~~
"Ci, których kochamy,
nie umierają nigdy,
bo miłość to nieśmiertelność."
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
``இڿڰۣஇڿڰۣஇڿڰۣ
~~~~~~~~~~~~~~
ONI WCIĄŻ ŻYJĄ
DOPÓKI ŻYJE PAMIĘĆ O NICH!!!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
``இڿڰۣஇڿڰۣஇڿڰۣ
~~~~~~~~~~~~~~

"Panie, mój Boże, za dnia wołam,
nocą się żalę przed Tobą.
Niech dojdzie do Ciebie moja modlitwa..."
Światełko dla Ciebie Kamilko

(*) Kamilce (*)

KAMILKO
PAMIĘTAM
„Nie sposób oswoić się ze śmiercią. Żołnierze, lekarze i przedsiębiorcy pogrzebowi widzą ją bez przerwy i przyzwyczajają się do pewnych jej aspektów, lecz nie do jej istoty. Nie sądzę, aby ktokolwiek to potrafił. Dla mnie otrzymanie wiadomości o śmierci bliskiej osoby jest jak droga w dół po znanych, lecz pogrążonych w mroku schodach. Chodziłeś nimi milion razy i wiesz, ile stopni jeszcze przed tobą, ale gdy chcesz stanąć na następnym, okazuje się, że go nie ma. Potykasz się i nie możesz w to uwierzyć. I od tej pory będziesz się tam potykał często, ponieważ, jak wszystkie rzeczy, do których przywykłeś, ten brakujący stopień stał się cząstką ciebie „