[*]

(*) KAMILCE

Pamiętam i dziękuję za pamięć o moich najbliższych.Beata

Tesknimy za Tobą
Brakuje nam CIEBIE
Ale wierzymy ,że kiedyś spotkamy sie w niebie.
`````)
````((
````) )
```(░
```)░\
``/░░   
``/░ ,░(
``░))░/  
``▄╩IiI╩▄``
`█ ●◌●◌● █
`█ ◌●◌●◌ █
`█ ●◌●◌● █
`█ ◌●◌●◌ █
`█ ●◌●◌● █
`█ ◌●◌●◌ █
przytulam, pozdrawiam i dziekuje

~*~*~*~*~*~*~*~*~
Najjaśniejsze Światełko
`*`***PAMIECI***`*`
~*~*~*~*~*~*~*~*~
``````)
`````((
`````) ))
`````((((
````) ))) )
````(( ( ? )))
```( (((? ) ))) )
```((( ( (? ) )))
```( (( ? ))) ) )
```(( ( ( ? ) )))
````[▂IIII▂]
``[[☀☀☀☀]]
``[[☀☀☀☀]]
``[[☀☀☀☀]]
``[[☀☀☀☀]]
``[[☀☀☀☀]]
``[[☀☀☀☀]]
``[[☀☀☀☀]]
~*~*~*~*~*~*~*~*~
„Ulubieńcy bogów umierają młodo,
lecz później żyją wiecznie
w ich towarzystwie...”
Fryderyk Nietzsche
~*~*~*~*~*~*~*~*~

(*)(*)(*)
[_][_][_]
niedzielna modlitwa

tata śp Krzysztofa Jarczyk

Czerwone od płaczy oczy,

cieknąca po policzku łza,

dopadła mnie dzisiaj rozpacz,

rozpacz jak gęsta mgła.



Wołające o pomoc serce,

krzycząc z bólu za dnia,

w noc zimna i chłodną,

pocichutku w poduszkę łka.



Krzyczę! lecz słów nie słyszę,

odbija sie echem od ścian,

tak cierpię bez Ciebie kochanie,

myślami gdzieś błąkam w dal.
SWIATELKA PAMIECI DLA CIEBIE
ANIOLKU..

☉═════ѻ» ❤ «ѻ═════☉
Córka śp.S.i S Góral.
Syn.W.Kwiatkowskiego.
Bliska U.Urbaniak i brata
we wsp.Ludomira Włodarskiego.
☉═════ѻ» ❤ «ѻ═════☉
♥✿✿♥

_____)
_____((
_____) )
____(░
.___)░\
___/░░   
___/░,░(
___░)░/  
____⑄⑄⑄
__[⑄❀♡❀⑄]
__[⑄❀♡❀⑄]
__[⑄❀♡❀⑄]
__[⑄❀♡❀⑄]
__[⑄❀♡❀⑄]
__[⑄❀♡❀⑄]
__[⑄❀♡❀⑄]
[[[[[[[[[]]]]]]]]]
☉═════ѻ» ❤ «ѻ═════☉
"Brak Ciebie jest bólem ciszy, ciężarem dziwnego oczekiwania." "Radość minęła szybko, ból jest wieczny....
☉═════ѻ» ❤ «ѻ═════☉

Niedzielne światełko pamięci dla Ciebie
<@><@><@>@><@>@<@

Światło nadziei... Kto dziś tu przyjdzie, łzę uroni Zaduma się i znicz zapali, Tęsknota w sercu znów się schroni, Bo cierpią ci, co tu zostali. Tak trudno czuć jest pod palcami Kamienną płytę, jej szorstki chłód, Tak wielu nie ma dzisiaj z nami, Tu ich przygniata ten zimny grób. I tylko Anioł na mogile, Czuwa i strzeże, bo Bóg tak chciał, Każdy przystanie tu na chwilę, Przy grobie w smutku będzie trwał. Kiedy odwiedzi matka syna Niejedna łza mogiłę zrosi, Wciąż białą różę będzie trzymać, O ukojenie bólu prosić. Już bajki nigdy nie opowie, Do snu już tez nie ukołysze, Zamyśli tylko się przy grobie, I wsłucha w tę cmentarną ciszę. Światło nadziei, które płonie Ukoić może to rozstanie, I wciąż splecione w bólu dłonie, znów będą czekać na spotkanie. Światełko pamięci [*]Dziękuję z całego serca za pamięć o Ewelince w czasie mojej długiej nieobecności ( „błąkałem się” po alpejskich szczytach).Jak dobrze że jesteście Wy wrażliwi na ból i smutek, coraz mniej takich w tym pokręconym świecie