Dzień jesienny tak cicho
Jak liść zżółkły opada;
Złoto ma z października
Smutek ma z listopada.

I w ten smutek złotawy,
I w ten płomyk zamglony
Przybrały się Zaduszki
Jak w przejrzyste welony.

Płoną świeczek szeregi,
Płoną świeczek tysiące,
Powiewają płomyki
Zamyślone i drżące.

Więc płomykiem jak dłonią,
Dłonią ciepłą i jasną,
Pozdrawiamy tych wszystkich,
Których życie już zgasło.

MODLITWA ZA CIEBIE I ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
<*><*><*><*><*>

~♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥~♥
Córka śp.Stefana Góral
synowa śp.Władysława
Kwiatkowskiego i bliska
Urszuli Urbaniak
~♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥~♥

ŚWIATEŁKO NA
DZIŚ...

```````)
``````( (
`````((,) )
````(( (,) ))
```( ( ((,) ))
```(( ( ,)) )) )
````▄▄▄▄``
``[█✿✿✿█]
``[█✿✿✿█]
``[█✿✿✿█]
``[█✿✿✿█]
~♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥~♥
W dniu Zaduszek,
W czas jesieni,
Odwiedzamy bliskich groby,
Zapalamy zasmuceni
Małe lampki - znak żałoby.
~♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥~♥

Światła cmentarz rozjaśniły,
Że aż łuna bije w dali,
Lecz i takie są mogiły,
Gdzie nikt lampki nie zapali.

/Władysław Broniewski/

Aniołku światełko naszej pamięci niech płonie wysoko, wysoko do nieba, dla Ciebie

(*) Światełko pamięci dla Ciebie, Kamilu (*)

ZOSTAWIAM CICHY SZEPT MODLITWY I SWOJA PAMIEC DLA CIEBIE KAMILECZKU((*))((*))((*))

Światełko pamięci wraz z modlitwą

SZCZEGÓLNY DZIEŃ WIELKIEJ ZADUMY, TĘSKNOTY
MYŚLI Z WAMI
I MODLITWA SZCZEGÓLNA NA DZIŚ

..........((
..........)
.........( ♥ )
......._ `|'_
.......( """" )
.......)/(/( |
.......() )()||
.......| () ||
.......|....||
.......|.....()
.......|.....|
.......|.....|
.......[|[¤]|]

"Wieczne są wspomnienia, które poruszają nasze serca".

Jaśniutkie światełko mej pamięci w ten listopadowy dzień zadumy (***).

......(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......("""""). W ZADUMIE
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ.I CISZY!
..............ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ

Mój dzień zadumy...

Czuję chłód listopada na plecach
lecz to smutek przeszywa mnie dreszczem
składam słowa w modlitwie nad grobem
wiatr odmówi ją liści szelestem.

Płomyk świecy, światełko dla bliskich
to wystarczy, potrzeba coś więcej?
jeszcze kwiat, żywy symbol pamięci
gorzkie łzy i chusteczka w mej ręce.

Biała brzoza pochyla się nisko
melancholią do snu Was kołysze
płacze ze mną cichutko i rzewnie
szum gałązek, blask ognia i cisza…

Czas milcząco zatrzymał wskazówki
ja wciąż stoję i godzin nie liczę
tylko w głowie się tłoczą wspomnienia
oprócz nich, nic nie widzę, nie słyszę…

W zamyśleniu dzień odszedł aleją
wieczór cieniem zadumy się ściele
mały lampion płonący na grobie
srebrną gwiazdą zaiskrzy na niebie.

Będą błyszczeć, nim noc nie spłowieje
a na ziemi ostatni znicz zgaśnie
w moim sercu będziecie wciąż żywi
póki ono snem wiecznym nie zaśnie..