Kamilku bardzo mocno Cię kochamy, dziękujemy za opiekę. Kamilku strasznie za Tobą tęsknimy

[*]

Można odejść na zawsze,
by być stale bliskim.
[*][*][*]

Gdzie nad dziecięcia grobem męki krzyż
i niezabudek kwiecie co nie więdnie,
gdzie jasny z mej nadziei płonie znicz,
tam po mnie przyjdź -
- na pewno będę !
Tu pozostały mi te trzy:
ROZPACZ, SAMOTNOŚĆ,TĘSKNOTA.
Szeleści strach ,rozdziera krzyk -
Tu jestem.Tu moja golgota...
Pasterzu ludzkich trzód
Ciebie jedyny
znów błagam ,u kresu sił znów proszę
odszukaj mnie i zejdź,
zejdź w mą ciemną dolinę...

...bo w cierń się zaplątałam ,
bo się zagubiłam ,Boże....

KAMILKU...
..życie bez Was kochane dzieci
to GOLGOTA...

Usiadłam przed zapaloną świeczką.
Wpatruję się w jej płomień
i odnajduję wspomnienia,
które są tak żywe jak jej ogień.
Zaszufladkowane według ważności,
dat i kolejności występowania.
Każdą szufladkę wysuwam powoli,
jakbym bała się, że wszystko z niej uleci
i cichy wiatr zabierze te chwile ze sobą.
Chcę chłonąć każde wspomnienie,
a płomień świecy ułatwia mi zadanie,
bo wszystko ożywia się i ukazuje
w barwach, jeszcze mocniejszych niż wtedy.
Płomień rozbudza każdą komórkę mojego mózgu
i przetwarza z każdą chwilą intensywniej i mocniej.
Pobudza mnie do uśmiechu,
wyciągnięcia starych zdjęć I czego więcej mi trzeba?
Odkładam zdjęcie, ale żyję tym obrazem.
Uśmiecham się i zapada mrok.
Płomień zgasł .......................)
........................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.???????????
.......(""""").......
....???????????...........
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

WITAJ SKARBIE, KOCHAMY CIĘ SYNECZKU, KOCHAMY CIĘ DO UTRATY TCHU. JESTEŚ MIŁOŚCIĄ NASZEGO ŻYCIA. KOCHANIE DZIĘKUJĘ CI ZA TO, ŻE BYŁEŚ ZE MNĄ I TULIŁEŚ MNIE. BARDZO DZIĘKUJĘ. KAMILKU UWAŻAJ NA SIEBIE I BĄDŹ SZCZĘŚLIWY

Kamilku najjaśniejsze niedzielne promyczki dla Ciebie posyłam do nieba[**][**][**][**][**]

()
[]

Kamilku,niedzielne, jasne jak dzisiejse slonce swiatelko Ci posylam (*)(*)(*)A dla mamusi......
cos do rozmyslenia;
...o bytach duchowych mozna powiedziec,ze sa tam gdzie jest ich duchowa substancja.Sa one jakims duchowym i osobowym"ja".ktore "gdzies" i "jakos" sie znajduje przez swoja bezwymiarowa substancje,ktora je tworzy....zdalo sie oczom glupich ,ze pomarli,zejscie ich poczytano za nieszczescie i odejscie od nas za unicestwienie,a oni trwaja w pokoju.To ze nie potrafimy sobie wyobrazic miejsca przebywania dusz zmarlych nie znaczy ze one sie unicestwily.One nadal istnieja i zyja.Realnie gdzies istnieja i zyja,prawdziwie gdzies sie znajduja,gdzies sa obecne.Miejsca ich przebywania nie da sie ujac przy pomocy okreslen odnoszacych sie do bytow materialnych.Dusze sa gdzies obecne ale inaczej niz byty materialne w kosmicznej przestrzeni.Jest to obecnosc na sposob duchowy,na sposob bytow niematerialnych,utworzonych z duchowej substancji.Dusza jest obecna ponadprzestrzennie tam gdzie znajduje sie jej duchowa substancja,z ktorej jest utworzona.
Ks.M.K
Przytulam moco Renia

Niedzielne światełko do Nieba (*)