Smutne oczy matki
wpatrzone w Twoją mogiłę....
tak chciałyby Cię zobaczyć
chociaż przez krótką chwilę.

Smutne matczyne ramiona
z tęsknoty usychają...
usta spragnione czułości
ciągle Twe imię wołają
Kamilku....

Twoich tęskniących rodziców
przytulam na ten smutny
i bolesny czas...Stasia.

Jest taki ból,
Którego nic nie ukoi…
Jest taki strach,
Którego nic nie pokona…
Jest taki żal,
Który nigdy nie zniknie…
Jest taka tęsknota,
Która już zawsze zostanie…

[*] [*] [*]

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stojąc na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to córka,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat.
ŚWIATEŁKA DO NIEBA DLA CIEBIE

Jesienne astry patrzą w niebo
i zamyślona archanioła twarz
znowu zagrabić liście trzeba
przypomnieć że wciąż płynie czas..
Odkurzyć stare kalendarze
serce przybliżyć ku wieczności
przypomnieć ukochane twarze
przeżyte smutki i radości.
W mym sercu nekropolie świata
tyle w nich smutku ; łez; poruszeń
i trwoga się z nadzieją brata
ciała tu leżą ; a gdzie dusze?
Był im początek, świt i brzask
ostatnie tchnienie ; żałobny strój
pozostał tylko znicza blask
cmentarz ten ich jest ;czy też... mój .
Tak się zamyślić dzisiaj chciałem
choć smutku więcej tu nie trzeba
i jeszcze coś powiedzieć miałem
lecz wolę spojrzeć w stronę nieba.
Wiem! Ciałom znicze zapalimy
i rozświetlimy wieczną drogę
dusze w niebiosach pozdrowimy
są na spotkaniu; z Panem Bogiem...

Pamiętam Kamilu(*)(*)(*)

Epigraf do samotności

Stałaś się częścią mego bólu
choć nigdy bólem mym nie byłaś
rozbitym dzbanem w roztargnieniu
i kroplą łez co łzy zabija.

Dotykiem chłodnym w noc upałów
słowem potrzebnym do modlitwy
słabością moją co tęskniła
za szczęściem które było w raju.

O. E. Dymowski
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Szczególnie przed takim świętem ,jak 1 listopada samotność i tęsknota dokucza nam jeszcze bardziej .
Pamiętam Kamilku(*)

KAMIL

KAŻDY DZIEŃ PRZYNOSI NOWE BARWY.
W KAŻDYM DNIU SZUKAM CIEBIE NA NOWO.
KAŻDEGO DNIA CHCIAŁABYM USŁYSZEĆ CHOĆ JEDNO TWOJE SŁOWO....

Pozdrawiam Rodziców. Zofia

mama Remigiusza R. i córka Jana T.

()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()
[][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][]

NIEDZIELNE ŚWIATEŁKA PAMIĘCI...NIECH ZAWSZE SIĘ TLĄ..

()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()
[][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][]