(*)(*)(*)
[_][_][_]
niedzielna modlitwa

tata śp Krzysztofa Jarczyk

...-:¦:-
......(
......)
....(,,")....
.............
[▒▒▒▒▒▒]
[▒▒▒▒▒▒]
[▒▒▒▒▒▒]
[▒▒▒▒▒▒]
NIEDZIELNE
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
[*]SPOCZYWAJ W SPOKOJU[*]

Jedna, druga, trzecia
spada wielka łza.
Na szybie cichutko
deszczyk letni gra.
Gra tak o tęsknocie,
i minionych w bólu dniach.
Każda jego kropla
to tak jak potok słów.
Połóż się, posłuchaj
jak gdzieś wyje wiatr.
I wciąż opowiada
o tych co odeszli w dal.
Każdy kogoś kocha..
Każdy kogoś ma..
tam w niebie wysoko
,wśród świetlistych gwiazd.
Dziś mam dwóch przyjaciół:
Wiatr i Deszcz co gra..
o bólu,tęsknocie ,miłości i łzach.
Gdy kropla zadzwoni
o okienne szkło
To jak łza w moim sercu
co bije jak dzwon.

Najjasniejsze światełka do samego nieba
niech świecą i lecą do CIEBIE do gwiazd.

WITAJ SYNECZKU KOCHAMY CIĘ, KOCHAMY CIĘ TAK BARDZO, ŻE ŻADNE SŁOWA NIE SĄ W STANIE TEGO WYRAZIĆ. KAMILKU UWAŻAJ NA SIEBIE I BĄDŹ SZCZĘŚLIWY

Ludzie którzy na
nas czekają...
To Ci co odeszli...

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

...Można odejśc na zawsze
By stale być blisko...

._/|_
>,"<
..................._/|_......
..................>.*/.....
........._/|_
........>,"<.........

__000000___00000
_00000000♥0000000
_0000000000000000
__00000000000000
____00000000000
_______00000
_________0
........._/|_
........>,"<.........
..................._/|_......
..................>.*/.....

ŚPIJ BOŻY ANIOŁKU
NIECH MIŁOŚCIWY BÓG
WYPROSTUJE CI SNY

..............♥
.............(
..............)
............( * )
.........._ `|'__
.........( """"_ )
..........)/(/( |
.........() )().||
..........| () |.|
..........|.....||
..........|.....()
.........(_____)

Dlaczego los tak dziwnie plącze nasze dni.
Daje radość, szczęscie, smutek potem łzy._____________((
_____________(,,)
______________ II
____________§§§§§§
______((____ §§§§§§_____))
______(,,)___§§§§§§____(,,)
______ II ___ §§§§§§____ II
____§§§§§§__§§§§§§__§§§§§§
Pamięć jest największym darem
człowieka,dzięki niej nigdy
o Tobie nie zapomnimy.

„Dzieci cicho wymykają się do Boga, Ich imiona zacierają krople tęsknoty. Bóg rozpina nad nimi parasol nadziei, One biegają po kałużach łez boso. Już są beztroskie, A tęcza wiary wskazuje im drogę.”