Kamil Pawlak (1983–2009) – Nekrolog | FUNER ®

17 lat temu

[*] nie mam już nic prócz nadziei ze kiedyś spotkamy się po drugiej stronie skarbie. Dla mnie wiecznoscią jest życie tutaj...
Twój Bąbel

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Anonim

17 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

17 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

córka śp.Leokadii Czerskiej

17 lat temu

SPOCZYWAJ W POKOJU (*)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Bartek C.

17 lat temu

Trzymaj się Kamilu...

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

17 lat temu

''I słyszysz głos, który mówi Że z wami zostać nie mogę I widzę rękę co wzywa W daleką, daleką drogę ''
spoczywaj w pokoju

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

17 lat temu

Nie ma Ciebie obok...Tak ciężko uznać to za rzeczywistość. Sama, chociaż wkoło tylu ludzi którzy mnie kochają. Czuję,ze jesteś przy mnie i w moim sercu bedziesz na zawsze. Mimo to tak pusto w koło.
Skarbie za wcześnie odszedłes- Bąbel
[*]

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

MAMA ŚP.MATEUSZA PETLA

17 lat temu

Tych, których kochamy – odchodzą…
odchodzą… a My – cierpimy…
nie liczymy łez… one same spadają…
nasze serce rozrywa ból…
na który lekarstwem jest zapomnienie…
lecz ono…
nie przychodzi zbyt szybko –
albo wcale…
Chociaż inni mówią : „ życie toczy się dalej…
chociaż odeszli – zostali inni „ …
- by wypełnić to, czego nie zdążyli …

Tych, których kochamy – odchodzą…
… a My – My żyjemy dalej…
Jak długo ? - to tylko wie Bóg…
… jednak Ci , którzy zostali –
nie wiedzą jak cenne jest życie…
a przecież jest to nasz najcenniejszy skarb,
który powinniśmy chronić od złego…
o który powinniśmy dbać…

Tych, których kochamy – odchodzą…
… łzy spadają… serce boli…
a czas… czas podobno goi rany…
lecz… czy wszystkie?
NIE ! …
Gdzieś głęboko, na dnie serca
zawsze będzie z nami osoba,
którą kochaliśmy…

… i nadal ich kochamy
ŚPIJ SPOKOJNIE ANIELE [*]