Nie płacz kochana Mamo
Ja patrzę na Ciebie co rano.
Jak tylko oczka otworzę
I skrzydła anielskie rozłożę
To zaraz lecę do Ciebie
Pomimo, że jestem tu- w Niebie
Lecę, by Ciebie utulić,
Do serca mego przytulić
Głaskać Twe włosy rozwiane
I skleić serce złamane.
I znajdziesz mnie w listku na drzewie
I wiatru ciepłym powiewie
I w jasnym słońca promieniu
I w ptaku co siadł na ramieniu.
W tatrach i szumie morza
W tęczy łuku, barwnym jak zorza
W tatusia czułym uścisku
Bo jestem tak bardzo blisko...
I śpiewam Ci liści szelestem
I kocham - przy Tobie jestem
W zachodzie i wschodzie słońca
Ja będę z Tobą do końca...

\"Śmierci nie da się cofnąć.Na szczęście pamięć zatrzymuje nie tylko te smutne kadry,ale też i radosne i to jest pocieszenie\". Światełko i modlitwę zostawiamy ...

Wspomnienia to jedyne co pozostało…Wspomnienia słów, co szczęście dają…Wspomnienia są piękne, bo nigdy nie gasną…Wspomnienia są trwałe i nigdy nie zasną…Wspomnienia dźwięków, obrazów, zapachów…Wspomnienia szczęścia, strachu i płaczu…Wspomnienia dają żyć wiecznie, bo zostaną po nas…Wspomnienia czasów, których będzie brakować…
…..............…,•’``’•,•’``’•,
...........…...…’•,`’•,*,•’`,•’
..............……....`’•,,•’`(*)(*)(*)(*)

Dla Ciebie Kamilku w smutną środę...

światełko pamięci

═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ

(*)) Bólu nie zgasi żadne ukojenie
i ból ten chowamy skrycie...
... bo łez naszych nikt nie zrozumie....
... a dalej...dalej jest życie ((*))

═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣ

Wyciągam rękę, podaję dłoń,
A Ty mnie Boże od złego broń.
Otwieram serce, daję Ci duszę
Lecz czemu oddać Ci dziecko muszę?
Wyciągam rękę, podaję dłoń,
A Ty mnie Boże pilnuj i chroń.
Żyję jak inni, kocham bliźniego,
Więc czemu żądasz skarbu mojego.
Czemuś zachłanny, czemuś pazerny
Kiedy Cię błagam, Ja – sługa wierny..............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................Halina Surmacz.

Za każdy przebyty dzień
Bogu dziękujemy,
bo co będzie jutro
nie wiemy.

Ach, jak mi smutno! Mój anioł mnie rzucił,
W daleki odbiegł świat,
I próżno wzywam, ażeby mi zwrócił
Zabrany marzeń kwiat.
Ach, jak mi smutno! Cień mnie już otacza,
Posępny grobu cień;
Serce się jeszcze zrywa i rozpacza,
Szukając jasnych tchnień.
Ale na próżno uciszyć się lęka
I próżno przeszłość oskarża rozrzutną...
Cięży już nad nim niewidzialna ręka -
Ach, jak mi smutno!

Jaśniuteńkie światełko dla Ciebie Aniołku