Choć liść jesienny kolorem i barwą kusi, tęsknota serce zwiera i dusi. Trudno z odejściem TWOIM się pogodzić, I lekkim krokiem radośnie chodzić. Jesień przedziwny klimat ma, Często depresyjny zew uczuć da.
)
__________((
__________ ))
__________/\\\\\\\',(
_________ (,\\\\\\\"\\\\\\\",)
___________||★
_________▓▓▓▓
_________▓▓▓▓
_________▓▓▓▓
_________▓▓▓▓

[\\\\\\\'] POKÓJ TWEJ ANIELSKIEJ DUSZY [\\\\\\\']


MAMA ŁUKASZA B

♥✿✿♥
Córka Stefana i Stanisławy Góral
Bliska W. Kwiatkowskiego,Urszuli
Urbaniak i Ludomira Włodarskiego.
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱

````````(
````````)
```````((
```````) )
``````/░)
``````(░\\
`````(░░\\
`````)░░\\\\
````/░░░\\
````/░░░) )
```/░░ ,░░)
```/░░ ,░░(
```\\░░ ) ░░)
````\\\\░ II ░//
``````▄╩I╩▄``
```[[ ✿ (¯`) ✿ ]]
```[[ ✿ (¯`) ✿ ]] ŚWIATEŁKO
```[[ ✿ (¯`) ✿ ]] MOJEJ
```[[ ✿ (¯`) ✿ ]] PAMIĘCI
```[[ ✿ (¯`) ✿ ]]
```[[ ✿ (¯`) ✿ ]]

⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱
Jest taka miłość,która się nigdy nie kończy
która z chwilą rozstania nie mija....
lecz nabiera na sile a ogrom jej zaskakuje samego Boga.
To miłość rodziców do swego ukochanego dziecka...
dziecka, które nie wiedzieć czemu odeszło przedwcześnie...

Niedzielan listopadowa pamie˛c\'.....

Zaczynam wierzyć, że tak naprawdę to rodzice dostają swoje dzieci tu na ziemię tylko na chwilę, żeby mogli się nimi zaopiekować, wychować, zanim się usamodzielnią i zaczną żyć własnym życiem. Są nam tylko powierzone na chwilę.

Tylko dlaczego, gdy Bóg stwarzał ten nasz świat nie uczynił go choć trochę doskonalszym, nie powinien zabierać rodzicom tak małych, większych i całkiem dużych ale dalej dzieci.

Przecież od niego wszystko miało zależeć, nie pomyślał przy stwarzaniu świata przyjąć jakiś przyzwoity wiek do odchodzenia, przynajmniej zachować jakąś kolejność i porządek tego świata.

Boże, nie przewidziałeś jak możesz skrzywdzić rodziców, jak mogą cierpieć,

a jeszcze bardziej pokrzywdzone są nasze dzieci, nie oglądając tego świata który stworzyłeś.

Mam tylko nadzieję, że przynajmniej tam w niebie zapewniłeś im Boże jakieś boskie warunki, że mogą biegać na bosaka po niebieskich łąkach, pozwól im zrywać piękne kwiaty w Twoich zielonych ogrodach, cieszyć się jasnością twojego światła, spać na pięknych, jedwabnych poduszeczkach utkanych przez twoich aniołów z niebiańskich promyków, niech aniołowie grają im najpiękniejsze melodie, niech anielskie kołysanki ukoją je do snu, lub w takt pięknej muzyki mogły biegać, bawić się i być szczęśliwe.
************************************************************************************************
Boże opiekuj się teraz moją coreczką, tą którą powołałeś do siebie w tak młodym wieku, taką mądrą i wyjątkową, tą którą mi kiedyś wypożyczyłeś, powierzam Ci Ją teraz pod Twoją opiekę, daj jej chwałę, radość i światło.

♥¸.•*´+`*•.¸ ♥ + ♥ ¸.•*´+`*• .¸♥ ♥¸.•*´+`*•.¸ ♥ + ♥ ¸.•*´+`*• .¸♥

Nie umiem i nie chcę żyć normalnie bez Ciebie moja ukochana córeczko!
____KAJECZKO______
Kocham Cię, tęsknię za Tobą i czekam na Ciebie, może zobaczę Cię radosną i uśmiechniętą.

♥¸.•*´+`*•.¸ ♥ + ♥ ¸.•*´+`*• .¸♥ ♥¸.•*´+`*•.¸ ♥ + ♥ ¸.•*´+`*• .¸♥
M.JARECZKA PYRSAKA

Niech wiecznie płonie światełko \\\"

Liczne alejki cmentarne,
wijące się wśród drzew,
szumiących nad grobami.
Płoną znicze nagrobne,
wskazując drogę do Nieba,
tym, co odeszli.

Zapach światełek ciepło grzeje,
mnóstwo kwiatów złożonych
na grobach bliskich.
Ludzie pogrążeni w milczeniu,
modlą się w ciszy, w skupieniu,
za tych, których już nie ma.

Modlitwy szeptem wypowiadane,
z serca płynące za Zmarłych,
by znaleźli Pokój swej Duszy.
By cieszyły się Światłem Wiekuistym,
w świętych Niebiesiach.
Niech w Pokoju spoczywają.

Stajemy nad grobami swych bliskich,
by pomodlić się za Nich w ciszy,
z całego serca swego.
Niech to nagrobne światełko płonie,
niech swym blaskiem unosi się.
A Dusze, niech dostąpią Bożej Chwały.

Niech wiecznie płonie to światełko,
na grobach tych, co odeszli.
Drzewa melodię będą szumiały,
a my, pieśń sercem Im zaśpiewamy.
Pieśń pożegnania, pieśń ziemskiego rozstania.
...........(
...........(,)
.........|::::::|... *
.........|::::::|.)/¸.¤ª“˜¨
˜“¨˜“ª¤.¸::::|)/¸.¤ª“˜¨¨˜“¨*
ª“˜¨“¨˜“%¤ª“˜¨¨˜“¨…*

...MAMA ŁUKASZA B

Dzień jesienny tak cicho
Jak liść zżółkły opada;
Złoto ma z października
Smutek ma z listopada.

I w ten smutek złotawy,
I w ten płomyk zamglony
Przybrały się Zaduszki
Jak w przejrzyste welony.

Płoną świeczek szeregi,
Płoną świeczek tysiące,
Powiewają płomyki
Zamyślone i drżące.

Więc płomykiem jak dłonią,
Dłonią ciepłą i jasną,
Pozdrawiamy tych wszystkich,
Których życie już zgasło.

Jak trudno na twarzy mieć uśmiech, gdy w oczach palą się łzy. Jak trudno być obojętnym , gdy serce z bólu drży...! (*)

Światełko pamięci na dzisiaj w Dzień Zaduszny dla Ciebie kochany aniołku.

♥✿✿♥
Bliska W. Kwiatkowskiego,Urszuli
Urbaniak i Ludomira Włodarskiego.
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱


__(………||………)
_.´…\\\\\\\\……………/.)
(……… ¶¶¶¶¶¶¶………)
´= ---¶¶¶¶¶¶¶¶¶---=´
(……… ¶¶¶¶¶¶¶ ………)
_`.…// …………\\\\\\\\ …ZADUSZKI.
_ (…………||………)___¶¶¶ ¶¶¶¶¶¶
__`.___. ^.___.´____¶¶¶___¶¶¶¶
_¶¶¶______¶¶¶¶____ ¶¶¶__P__¶¶¶
¶¶¶_________¶¶¶___ ¶¶¶__A__¶¶¶
¶¶¶__________ ¶¶__ ¶¶¶__M__¶¶¶
¶¶¶___________¶__¶¶¶__I__¶¶¶
_¶¶¶___________¶¶¶__Ę___¶¶¶
__¶¶¶________¶¶¶___T__ ¶¶¶
___ ¶¶¶_____¶¶___A___¶¶¶
_____¶¶¶_¶¶____M__ ¶¶¶
______ ¶¶¶____Y__¶¶¶ KOCHAMY
______¶_¶¶¶____¶¶¶ WSPOMINAMY.....
_____¶___¶¶¶_¶¶¶
____¶______¶¶¶

⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱
**Moja zaduma…**
Czuję chłód listopada na plecach
lecz to smutek przeszywa mnie dreszczem
składam słowa w modlitwie nad grobem
wiatr odmówi ją liści szelestem.

Płomyk świecy, światełko dla bliskich
to wystarczy, potrzeba coś więcej?
jeszcze kwiat, żywy symbol pamięci
gorzkie łzy i chusteczka w mej ręce.

Biała brzoza pochyla się nisko
melancholią do snu Was kołysze.
płacze ze mną cichutko i rzewnie
szum gałązek, blask ognia i cisza…

Czas milcząco zatrzymał wskazówki
ja wciąż stoję i godzin nie liczę
tylko w głowie się tłoczą wspomnienia
oprócz nich, nic nie widzę, nie słyszę…

W zamyśleniu dzień odszedł aleją
wieczór cieniem zadumy się ściele
mały lampion płonący na grobie
srebrną gwiazdą zaiskrzy na niebie.


Będą błyszczeć, nim noc nie spłowieje
a na ziemi ostatni znicz zgaśnie
w moim sercu będziecie wciąż żywi
póki ono snem wiecznym nie zaśnie.

żona MIECZYSŁAWA MARKIEWICZA
bliska rodziny GOŁOWACZ

........................)
.......................(,)
..........).........._\'\\!/\'_
.........(,).........(\"\"\"\"\")
......._\'\\!/\'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(\"\"\"\"\")W skupieniu, zadumie ....
w sercu zawsze pamiętam ...

Płomień znicza dziś zapalam w moim sercu
W ciszy myśli moje biegną na cmentarze
W migocących światłach świecy widzę znowu
Tak kochane i tak znane – bliskich twarze.

Łzy pamięci cicho płyną po policzkach
Serce płacze znów tęsknotą co wciąż boli
Cicha rozpacz pomieszana z ich obrazem
Znów się budzi - niezależna od mej woli.

Ich kochanych dłoni ciepły wraca dotyk
Piękny uśmiech na ich twarzach się maluje
Tyle lat już serce moje za nim tęskni
Tyle lat ich bicia serca mi brakuje.

Dom rodzinny znowu wraca wspomnień echem
Pachnie ciastem i miłością już od rana
Lecz to wszystko mocno skryte w mej pamięci
To jak książka z mego życia tam schowana.

Dzisiaj znowu ją otwieram w blasku świecy
Gdy nad grobem swoich bliskich staję w ciszy
I rozmowę z nimi toczę w swoim sercu
A ich serce tą rozmowę zawsze słyszy…..
.....aż do końca.......

Autor: Dar