Dla Ciebie Kajusiu (*)

(*) WIECZNE ŚWIATEŁKA PAMIĘCI (*)

Kaju
Zapalam światełko na kilka najbliższych dni.
Niech ono płonie do mojego powrotu.
Pokój Tobie Wieczny.

:((*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Ty Aniele Kochany...
Wolny, swobodny, szczęśliwy
Wolny od codzienności
Wolny od wspomnień
I ciągłych niepowodzeń
Wolny od ciała i bólu

My...
Zrozpaczeni, nieobecni
Ofiary bezradności
Torturowani wspomnieniami
Ranieni świadomością,
Że Ciebie nie ma
Uczymy się żyć od nowa
Bez Ciebie
Czy to możliwe,bez Was Kochani?


Światełko pamięci


............(
...........(,)
.........|::::::|... *
.........|::::::|.)/¸.¤ª“˜¨KAJO
˜“¨˜“ª¤.¸::::|)/¸.¤ª“˜¨¨˜“¨*
ª“˜¨“¨˜“%¤ª“˜¨¨˜“¨…

Zapalam Światełko Pamięci
Niech Świeci Jaśniutko i rozprasza mrok rozstania z bliskimi.

„wychwytuję dźwięki
czasem szmer
jest wołaniem
milczenie -
krzykiem.”

♥______________\')
__♥____________(\'))
____♥_________(((\')))
__♥__________((((\'))))
♥_____________(((\')))
__♥__________•×.￨.ו
_____♥______*•.¸_¸..•*
___♥________*•.¸_¸..•*
♥___________*•.¸_¸..•*
__♥_________*•.¸_¸..•*
_____♥______*•.¸_¸..•*
___♥________*•.¸_¸..•*
♥___________*•.¸_¸..•*
__♥_________*•.¸_¸..•*
______♥_____*•.¸_¸..•*
___♥________*•.¸_¸..•*

Istniejemy. Bo żyjemy to za dużo powiedziane. Uśmiechamy się. Ale nie jesteśmy tak naprawdę szczęśliwi. Tamujemy łzy. Bo płaczu nie dalibyśmy rady powstrzymać. Istniejemy. Ale nie jesteśmy w stanie żyć .

\"Jak wygląda świat, kiedy życie staje się tęsknotą? Wygląda papierowo, kruszy się w palcach, rozpada. Każdy ruch przygląda się sobie, każda myśl przygląda się sobie, każde uczucie zaczyna się i nie kończy, i w końcu sam przedmiot tęsknoty robi się papierowy i nierzeczywisty. Tylko tęsknienie jest prawdziwe, uzależnia. Być tam, gdzie się nie jest, mieć to, czego się nie posiada, dotykać kogoś, kto nie istnieje. Ten stan ma naturę falującą i sprzeczną w sobie. Jest kwintesencją życia i jest przeciwko życiu. Przenika przez skórę do mięśni i kości, które zaczynają odtąd istnieć boleśnie. Nie boleć. Istnieć boleśnie - to znaczy, że podstawą ich istnienia był ból. Toteż nie ma od takiej tęsknoty ucieczki. Trzeba by było uciec poza własne ciało, a nawet poza siebie.\"
Tak strasznie tęsknimy Kaju...

Wszystko krzyczy ciszą!...Żałobną nutą skrzypiec wstała sza­robu­ra poświata i przesłoniła to co przejrzyste... Za­gubiła słoneczne dni wiosny i lata... Umilkły szu­miące strumienie, za­milkły kwiaty ,ptaków śpiewy ,tylko echem w taf­li pamięci od­bi­jają się wspomnienia nasze...

Gdy ktoś umiera
to na początku
Widać tą ciemność o której mówią
że boli....

Lecz tego bólu co nas uderza
Nie sposób opisać w żadnej treści
I serce wybucha miliardem emocji
i ledwo jest w stanie je wszystkie pomieścić....

a wszystkie wspomnienia wydają się bliskie
lecz malowane na czarno biało..
Dłoniom za dużo jest przestrzeni
a oczom o Jedną Osobę Za Mało...

I piękny jest ten moment
Ten, kiedy znowu Ci się zdaje
że czujesz zapach Kochanej osoby ...pachnący majem

A potem już taki gorszy moment...
że się odwracasz w tamtą stronę
a tam ta pustka co tak boli...
i znika zapach... a razem z nim skrycie
Twoje Zycie.!

Teraz pora już tylko na ciszę...