Cytat z Kamilka wiersza pt."Biegnę do Ciebie" to nasz promyczek sympatii dla Ciebie
"... Będę biegł do Ciebie Gdy skończę swoją podróż Czekaj na mnie Trzymaj swą miłość przy życiu Będę śnił o Tobie Gdy dotrę do słońca Wtedy się odwrócę i będę biegł do Ciebie..."
Dziękujemy za pamięć o Kamilku

Dobranoc Kacperku, mój Przyjacielu ...

Jaśniuteńkie światełko pamięci dla Ciebie KACPERKU do nieba na dziś ,jutro i kolejne smutne dni listopada. Jak co roku 1 listopada
spotkamy się przy mogiłach naszych bliskich PAMIĘTAJMY o nich zawsze
nie tylko w ten jeden dzień
bo przecież jesteśmy tym wszystkim
co pozostawili po sobie. Są w nas
żyją w nas ,niech wspomnienia po nich nie opadną tak beznamiętnie
bez emocji jak jesienny liść .
Niech te parę cudownych razem
spędzonych chwil będą się malować jak śliczny pejzaż w naszych głowach
niech w sercu jak ten dzisiejszy płomień wspomnienie lśni
dla tych,którzy odeszli... Jutro zapalając znicze dla naszego syna będziemy pamiętali o Tobie Aniołku i Twoich najbliższych.Jesteśmy z Wami modlitwą .

O! nie rozpaczaj tak, dziecię,
Że nie masz ojca i matki!
Pan Jezus chodzi po świecie
I zrywa na łąkach kwiatki.

Chodzi od wioski do wioski
I z kwiatów wianeczki zwija.
Szczęśliwym uśmiech ojcowski
Do chaty rzuca - i mija.

Lecz gdy sierotę napotka
W chacie zwalonej od gromu,
Natenczas zjawia się słodka
Twarz Jego na progach domu.

I boskie wyciąga dłonie,
Aby przytulić sierotę,
Niesie jej blaski i wonie,
Kwiatki niebieskie i złote.

A każdy kwiatek niebieski,
Którymi Pan Jezus obdarzy,
Osusza sieroce łezki
Wejrzeniem matczynej twarzy.

I w sercu nabrzmiałym łzami
Wciąż pączki wypuszcza świeże
Jasnymi niebios barwami
Duszę sieroty ubierze.

A każdy kwiatuszek złoty
W przewodnią gwiazdę się zmienia
I lśni nad czołem sieroty
Iskrą czystego natchnienia.

Choć pójdzie drogą boleści,
Choć nie zna rodzinnej strzechy,
w swych piersiach dziedzictwo mieści
Pełne niebiańskiej pociechy.

Więc nie rozpaczaj tak, dziecię,
Że nie masz ojca i matki!
Pan Jezus chodzi po świecie
I zrywa na łąkach kwiatki.


Adam Asnyk

Ach, jak mi smutno! Mój anioł mnie rzucił,
W daleki odbiegł świat
I próżno wzywam, ażeby mi zwrócił
Zabrany marzeń kwiat.
Ach, jak mi smutno! Cień mnie już otacza,
Posępny grobu cień;
Serce się jeszcze zrywa i rozpacza
Szukając jasnych tchnień;
Ale na próżno uciszyć się lęka
I próżno przeszłość oskarża rozrzutną...
Ciąży już nad nim niewidzialna ręka -
Ach, jak mi smutno!

Są słowa,
których nikt nie usłyszy,
Są życzenia,
których nikt nie otrzyma,
Są łzy,
których nikt nie osuszy,
Są serca,
które na zawsze krwawiące będą.
Są miejsca
gdzie śmierć oddycha,
Są dusze,
które do innych tęsknią.
Są wspomnienia,
które są jedyną osłodą.
Jest miłość,
która trwa...