Justyna Kokosza (1978–1997) – Nekrolog | FUNER ®

rodzice i brat

18 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

remo

18 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Anonim

18 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Ciocia Krysia i wujek Janusz

18 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

rodzice i brat

18 lat temu

Justynko-pamiętamy...

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Anonim

18 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Rodzice

18 lat temu

Cały czas jesteś z nami

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Anonim

18 lat temu

SPIJ

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

remo

18 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Anonim

18 lat temu

K.P.-Tetmajer "NIEWIERNY"

Przychodzą na mnie godziny zwątpienia,
gdy tracę wiarę w Twoją dobroć, Panie,
w Twe miłosierdzie, w Twoje miłowanie,
w wolę zbawienia,
a nawet w Twoją istność i władanie.

Naówczas pragnę, abyś w błyskawicach
na niebo wstąpił i w płomieniach cały,
Pan pełen mocy i Bóg pełen chwały,
choćby w źrenicach
Twoich złowróżbne dla mnie skry gorzały:

choćbyś mnie stracić miał karzącą ręką
z powierzchni ziemi gdzieś w czarne bezdenic
na beznadziejne wieczyste cierpienie;
albowiem męką
najokropniejszą z wszystkich jest wątpienie.

Gdy Ty mi konasz, dusza we mnie kona,
noc się ogromna, wieczna rozpościera;
myślom się otchłań i przepaść otwiera,
nieprzenikniona - -
i dusza kona, i serce umiera.

Zjaw się, o! zjaw się na wysokim niebie
na wozie wichrów, na ognia rydwanie,
zjaw się, jak słońca blask na oceanie,
daj ludziom Siebie!
Zjaw się na niebie, o Boże...O Panie!...