☆=((—`•»☆☆☆☆☆«•´—))=☆

"A nadzieja znów wstąpi w nas
☆ nieobecnych pojawią się cienie.
☆ Uwierzymy kolejny raz
☆ w jeszcze jedno Boże Narodzenie.
☆ I choć przygasł świąteczny blask
☆ bo zabrakło znów czyjegoś głosu
☆ Przybądź do nas i z nami trwaj
☆ wbrew tak zwanej ironii losu."
..................()
.................(*)
................(**)
...............@@@
...............@@@
...............@@@

☆=((—`•»☆☆☆☆☆«•´—))=☆

Dla Ciebie Maleńki Aniołku.

::|::/’::/’/’
..’’::’:|:/’:/’/’... ._,•’`?`’•,.._
.....’’’|/’/’/’......./..........._ /
.......’’|/’/’...~~/=====_/
.......[||||].....(_________)
..........||.....,•’`.._....._....`’•,
..........||.../...... (o)(o)` .......
..........||..|............>...........I
..........||.........____/.........../
..........||.....’•,_............._,•’
.........,||..,~•??(@)//__
.....,•’`.||..............////.......`’•,
.....’,...||.............////O..........)
..,•’`...,||•’`?`’•,...////.........../
..’,_______,•’..///...O......./..|)...
.......,|.||.............................…
....../..||.................O..............)
/’??`’•,_||.............................../
_.’•.___.~...’`.......,’•._,.•’•,_..•’
.....’•.__,.•’•.,_.,.•’

TAK BARDZO MI CIĘŻKO BEZ CIEBIE SKARBIE;*;*;*

Tak bardzo za Tobą tęsknie(*)(*)(*)(*)

„Jak chleba kęs
Jak człowieka bycie
Tak świat ma sens
I ma sens życie
Ma sens… Ma sens…
Ma sens…

Jak łza spod rzęs
Wypłakana skrycie
Tak śmierć ma sens
I ma sens życie
Ma sens… Ma sens…
Ma sens…”
[Zbigniew Książek]

[*][*][*][*][*][*][*][*]...

Ola - Mama trójki Aniołków: Mateuszka, Poli i Tymusia.

♥☆.•*´¨`*•.☆♥♥☆.•*´¨`*•.☆♥

Wiem…Tak trudno się cieszyć,
gdy w sercu zgryzota,
Gdy oczy przesłonięte
– słonych łez – woalem…
Gdy pamięć udręczona
– złych wspomnień – obrazem,
Gdy dusza – rozszarpana –
okrywa się żalem…
Wiem… Tak przykry to widok
– kiedy świat się wali…
Tak się ciężko pogodzić,
gdy nadzieja gaśnie…
Aż zdruzgotane serce
– samo – siebie pyta…
Czy zdoła to przetrzymać?
Czy spokojnie zaśnie?
Lecz, czy ktoś zna odpowiedź,
by serce pocieszyć?
By wytłumaczyć wszystkie
zawiłości losu…
Wiem… Tych, co zechcą radzić – znajdzie się tu wielu,
Jednak, czyjego – serce –
ma wysłuchać głosu?
Wiem… Już wierzyć się nie chce,
że los się odmieni…
Że powrócą, jak kiedyś – dni – szczęściem płynące…
Wiem…? A jednak ktoś inny
– tak mądrze powiedział,
Że i po dniach pochmurnych
– też – zaświeci słońce.

♥☆.•*´¨`*•.☆♥♥☆.•*´¨`*•.☆♥