▒.▒.▒.▒.▒.▒.▒.▒.▒.▒.▒.▒.▒.▒.♥

Tylko jedna chwila,
jedna sekunda,
by wszystko się zmieniło,
nagle ktoś bliski odchodzi,
bez pożegnania.
Bóg go wezwał do siebie,
nikt nie wie dlaczego.
Tylko płomień nadziei się tli,
że odnajdzie spokój,
w innym, lepszym świecie...


♥▒.▒.▒.▒.▒.▒.▒.▒.▒.▒.▒.▒.▒.▒.

______»(`❤´) »
___»(`❤´)»
_»(`❤´)»
»(`❤ )

ŚWIATEŁKO PAMIECI ((*))

______»(`❤´) »
___»(`❤´)»
_»(`❤´)»
»(`❤

Bez Ciebie...
każdy dzień jest
szarym cieniem na ścianie,
łzą na policzku, płaczem.
Bez Ciebie...
milknie śmiech,
słowa tracą swój sens.
Bez Ciebie...
tak smutno, tak bardzo źle.

[*]

Zawsze będziemy Ciebie kochać
Tak bardzo, bardzo ponad życie
I będziemy wciąż za Tobą tęsknić
I będziemy płakać za Tobą skrycie

●─═ڿڰۣڿ☼»̯̆« »̯̆« ♡»̯̆« »̯̆« ☼ڿڰۣڿ═─●
Kiedy tęsknię
wyciągam do Ciebie bezwiednie
moje ręce
dosięgnąć chcą Twoich rąk

Kiedy tęsknię
zamykam powieki i jesteś...
I jesteś..
 ●─═ڿڰۣڿ☼»̯̆« »̯̆« ♡»̯̆« »̯̆« ☼ڿڰۣڿ═─●

Nasze życie jest jak uciekający pociąg,
zawsze się gdzieś śpieszy
i zawsze jest gdzieś spóźnione.
Czasem mija małe stacyjki, te najpiękniejsze,
nie dostrzega drobnych rzeczy
które sprawiają, że nasze życie jest takie piękne.
Czasem na dużych stacjach oglądamy przez szybę tłok
ludzi, którzy przychodzą i odchodzą.
Łzy z powodu rozstań
i uśmiechy przy powrotach.
Na różnych stacjach splatają się nasze tory życia.
Czasem mocno plączą, by istnieć w jedności
i już do końca zostać razem,
a czasem niestety nadchodzi rozdroże.
I ból rozstania na zawsze z nami zostaje.
Piękne pociągi naszych dążeń i marzeń,
naszej wiary i nadziei.
Gdyby tak w naszych rękach zawsze
były zwrotnice naszego losu
Nie bylibyśmy dzisiaj w żałobie.
i nie stali we łzach na stacji zwanej życiem.
Bo życie to pociąg z przystankami
na których zawsze ktoś musi wysiąść
Zostawiając puste miejsce,
ból, tęsknotę, łzy i miłość.
WIELKĄ MIŁOŚĆ wypełniająca całe serce,
serce zniszczone, pogruchotane, ale każdą
swoją cząstką kochające CIEBIE...

Kto dziś tu przyjdzie, łzę uroni
Zaduma się i znicz zapali,
Tęsknota w sercu znów się schroni,
Bo cierpią ci, co tu zostali.
I tylko Anioł na mogile,
Czuwa i strzeże, bo Bóg tak chciał,
Każdy przystanie tu na chwilę,
Przy grobie w smutku będzie trwał.
Kiedy odwiedzi matka syna
Niejedna łza mogiłę zrosi,
Wciąż białą różę będzie trzymać,
O ukojenie bólu prosić.