Zostań z nami
Panie,
dzień się już nachylił,
zostań z nami.
Zostań, by oświecić nasze wątpliwości
i nasze lęki.
Zostań, abyśmy mogli wzmocnić
nasze światło Twoim.
Zostań, aby pomóc nam
być solidarnymi i wspaniałomyślnymi.
Zostań, abyśmy umieli w świecie,
w którym tak mało wiary i nadziei,
zachęcać się nawzajem
i rozsiewać wiarę i nadzieję.
Zostań,
abyśmy i my mogli nauczyć się od Ciebie,
jak być światłem dla innych ludzi
i dla świata.
Jan Paweł II

ŚWIATEŁKO Z MODLITWĄ

Tęsknota otula mnie w ciszy,
łzy kapią z pod powiek,
bez Ciebie tak trudno żyć,
serce wiecznie w żałobie...

Światełko pamięci z modlitwą...
<*><*><*><*><*><*><*>

Julenko ...[*][*][*]

. „Są chwile i ludzie, których się nie zapomina.”
”Pamięć jest droższa od słów "

Światełko pamięci wraz z modlitwą [*][*]

♥```````
♥``````(
♥``````)
♥`````((?)
♥`````((?))
♥````♥(▒)♥
♥```(▒)♥(▒)
♥```(▒)♥(▒)
♥```(▒)♥(▒)
♥````````````

NADZIEJA
zawiera w sobie światło
mocniejsze od ciemności,
jakie panują w naszych sercach
`
``````````````J. P. II

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stojąc na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to córka,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat.