„I zapalę dla Ciebie świecę
By rozproszyć ciemności
i uczcić nasz przeszły wspólny czas
Jak latarnia na morzu
Jasny świecy płomień
Będzie nas wiódł tą naszą drogą...
Och, zapalę dziś świece dla Ciebie...
Mijają pory roku, czas płynie i czas trwa.
A ja, znużona ogromnie,
idę przed siebie w dal –
Ty wiesz, że to już nie to...
A gdy tak idę samotnie,
czy słyszysz, gdy wzywam Cię?
Czy słyszysz jak nucę piosenkę,
którą śpiewaliśmy Ty i ja?
Byłaś cudem mojego życia,
Byłaś tą wielką niespodzianką ,
I gdy patrzyłam Ci w oczy,
widziałam w nich głębie niezwykłą...
Te chwile piękne i te bolesne
Znosiliśmy z godnością
A teraz już sama –
pozostanę wierna miłości i szczęściu,
które mi dałaś.”

Paul Alexander
(wolny przekład U.W Bobak)

Julciu kochana,
tak ciężko jest dalej żyć... (*)

Moja najdoroższa, doskonała Córeczka.... najwspanialsza.

Juleczko, tak bardzo chciałabym być w Waszym raju... Nie za 10 lat,
czy 5, czy rok... ale tu i teraz...

Przytulam... (*)

Zawsze będę Cię kochać i zawsze będę przy Tobie. A Ty.... tylko mnie wciąż kochaj

słowa to za mało, Jucia wie plawda??

słowa to za mało, Jucia wie plawda??

Tęsknota za utraconym Szczęściem
zdaje się nie mieć końca...
I ból trwa niezmiennie
stojąc na straży pamięci...
(*) (*) (*) (*) (*)

całuski

Wspomnienia to jedyne co pozostało...
Wspomnienia słów, co szczęście dają...
Wspomnienia są piękne, bo nigdy nie gasną...
Wspomnienia są trwałe i nigdy nie zasną...
Wspomnienia dźwięków, obrazów, zapachów...
Wspomnienia szczęścia, strachu i płaczu...
Wspomnienia dają żyć wiecznie, bo zostaną po nas...
Wspomnienia czasów, których będzie brakować...

Juleńko, przytulam Cię ze wszystkich sił... (*)