Dobranoc glośku....
Z każdym dniem brakuje Cie bardziej...
Bardziej i bardziej....

miłego dnia Juleńko

Moje serce
zmienia swój kształt
Już większe jest niż ja
Od nagłych wzruszeń pęka już
Pomoc nie mogę mu
A czas…
płynie jakby nigdy nic
głośno liczy moje łzy
w jego ręce oddam się
poczekam kilka dni
a gdy wreszcie znów
stanę z Tobą twarzą w twarz
powiem Ci
jak było tu Ciebie brak


Julinku (***)

"Mimo bólu, mimo łez
moja miłość wieczna jest...
Mimo bólu, mimo zła
moja miłość wiecznie trwa..."

<<<*>>> <<<♥>>> <<<*>>>

Julciu, bądźcie TAM szczęśliwe... Dabjcie o siebie nawzajem...

Moja Córeczko... Jesteś przy mnie?

"Lecz czemu mnie do niebios bram
prowadzisz drogą tak krętą?
I czemu wciąż doświadczasz tak,
jak gdybyś chciał uczynić świętą?"

<<<*>>> <<<*>>> <<<*>>>

Juleńko, przytulam Skarbie...

Nigdy nie jesteśmy tak bardzo bezbronni
wobec cierpienia
jak wtedy, gdy kochamy.
Nigdy tak beznadziejnie nieszczęśliwi
jak wtedy, gdy straciliśmy naszą miłość.


Stokrotko (*)

Szydzik Zofia

listy września

wiersz z cyklu - Cztery pory roku.

przysyłasz listy, w kształcie liści,
donosisz, że jesień już za pasem.
piszesz: brązem, złotem, mgliście,
z kroplami rosy, jak łzy... czasem.

czytam, każdy list z osobna!
każdy innym mieni się kolorem,
lecz w treści nuta drży żałobna
i opada na dno duszy - morzem

nostalgii jesiennej. pasmo miodowe
września, składa we mnie zalążek
zadumy dżdżystej, a wiatr pokuty nowe,
kolorem ochry, zawinie w krążek!

tylko listy od ciebie, oczy pieszcząc
treścią i barwnym przemijaniem,
tak... jesiennie już szeleszczą,
o posuwisty prosząc taniec!