Daj nam wiarę, że to ma sens,
Że nie trzeba żałować przyjaciół,
Że gdziekolwiek są - dobrze im jest,
Bo są z nami, choć w innej postaci.

I przekonaj, że tak ma być,
Że po głosach tych wciąż,
Drży powietrze,
Że odeszli po to, by żyć,
I tym razem będą żyć wiecznie


Juluś...(*)

"...Odpłynął sens, znikła łąka kolorowa
I przekwitł kwiat, i ucichł wiatr
Nic nie powtórzy minionych barw
Ktoś tęczę z nieba nade mną skradł..."

"... żyje nadzieją, że znów sie spotkamy
A wtedy światu wybaczę
Zyję nadzieją, że nie brak Ci mamy
Nie mogę mysleć inaczej..."

Wtedy…
kiedy Twoje dziecko umiera,
bezgraniczne cierpienie Twe serce przenika.
Cierpienie nieskończone.
Cierpienie bez granic.
Wtedy…
zdana na siebie
samotnie je przeżywasz.
Ludzie
nie widzą twoich łez strumieni.

I kiedy…
życie powróci
z długiej podróży cierpienia
Dziecko – ono nie powróci…
ale pozostanie na zawsze we wspomnieniach.


Juleczko...(*)

Juleńko, potrzebna nam Wasza siła i Wasza miłość... by żyć...

(*)

moc buziaków dla Ciebie królewno niebiańska

Nie płacz, bo dusza dziecka nie umiera…
Miłość przecież jest nieśmiertelna.
Nie rozczulaj się nad jego ciałkiem,
Które pozostało jak kokon
po ślicznym motylu…
Niech każde wspomnienie daje ci siłę,
A ciepłe łzy obmywają serce z żałoby…
[Ks. Lucjan Szczepaniak]

Juleczko...
(*)

"Wierzę, że jesteś, że gdzieś tam istniejesz
i że rozumiesz dlaczego
wierzę, że nic się bez celu nie dzieje
tyle spotkało nas złego

żyję nadzieją, że znów się spotkamy
a wtedy światu wybaczę
żyję nadzieją, że nie brak Ci mamy
nie mogę myśleć inaczej

niewiele tak czasu nam było dane
zaledwie kilka miesięcy
to jakby nuty raz tylko zagrane
fragmentu twojej melodii

lecz ja nauczyłam się ich na pamięć
i będę po cichu nucić
czasami tylko mój głos się załamie
bo wiem, że nie możesz wrócić"

Juleńko każdego dnia w moim sercu...

(*)

Słonko........