Wspomnienie jest rajem
z którego nikt Nas nie wypędzi...

Dziś odjeżdżamy
żegnamy morze...

Odpoczywaj w pokoju(*)

Zawsze gdzieś czeka na nas ktoś.
Ty czekasz w wieczności
na spotkanie z Nami.
Niech pamięć będzie
zawsze żywa o Tobie.
SPOCZYWAJ W POKOJU.[[[***]]]

Każdego ranka wycieram
oczy martwe,
kiedyś uśmiechnięte
do Ciebie...
Dzień chociaż słoneczny
smutek nadaje twarzy.(*)

Tęsknie...
każdy dzień
witany słonecznym blaskiem
każdy dzień przywołuje wspomnienia
(*)

_______(
______(,;)
_____〖♥〗
_____〖♥〗
_____〖♥〗
......(____)
((_,»*¯**¯*«,_))
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥
Niedzielne światełko
pamięci z Gdyni-Orłowa...
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥

Przez ocean miłości,
bezkresną pustynię,
wzdłuż równika,
przez południk,
krok za krokiem
przemierza świat.
Prawie bezszelestnie
i niezauważalnie.
Prawie,
gdyby nie bezsens,
rozdarcie duszy,
i łza na policzku.
Nikt nie wie skąd jest,
lecz wszyscy ją znają.
...TĘSKNOTA...
w ilu sercach już mieszka...?
[[**]]*[[**]]*[[**]]*[[**]]*[[**]]

Życie,choć krótkie...
jest skomplikowane.
Tysiące marzeń...
lecz i cierpień wiele.
Za wcześnie odeszłeś
Aniołku ukochany...
Nam pozostawiłeś ból i cierpienie...
(*)

Czas odchodzi, jak rwąca rzeka,
ani nie przyspiesza ani nie poczeka...
A w oddali ponad mgłą,
czysty orszak białych róż,
kiedy Twoja dusza śpi,
one wyruszają już.
Mają wygląd zwykłych łez,
teraz wszystkie, jeśli chcesz
niosą piękne dary Ci-
chociaż wszystko to się śni,
to dostajesz od nich w darze,
zapomniane ludzkie twarze...(*)

Czym jest wspomnienie ?
Tym co odeszło ...
Łzą która liczy czas miniony ... szczęściem ukrytym głęboko w sercu
i tym co w nas pozostało...
Czym jest wspomnienie ?
Radością ...
tęsknotą ...
smutkiem ...
pragnieniem ...
żalem i błaganiem ....

Odpoczywaj w pokoju Aniołku.

Światełka pamięci
{**}*{**}*{**}*{**}*{**}*{**}

Cóż mam Ci powiedzieć.
Gdy łza słona spływa
po policzku moim.
I sił mi wciąż ubywa.
Stoję u bram nieba
i pytam wciąż uparcie.
Kim jestem?
Kim byłam?
I jak serce dzwonu,
które bije z oddali.
Wołam po kryjomu.
Czy sił mi wystarczy by żyć?
Stoję na linii horyzontu
i pytam wciąż siebie.
Jak żyć mam?
Bez CIEBIE.
Bez marzeń.
Patrząc wstecz uparcie,
a zegar czas odmierza,
biegnąc w przód uparcie.
Do nieba kieruje te moje wołania.
Lecz niebo kamienne dzisiaj.
Głuche na moje wezwania...(*)