\\\"Jest taki dzień w roku...
Kiedy refleksja w serce się wkrada,
deszczowy zazwyczaj i zimny...
dzień...1-ego listopada.

To taki czas zadumy,
modlitwy nad zmarłych duszami.
Choć ICH już nie ma wśród nas...
kochamy nadal, więc pamiętamy.

Patrzę na płomień tlący się w zniczu.
Smutek i żal się we mnie budzi.
Spoglądam w niebo i zadaję pytanie:
„Dlaczego Boże, zabierasz dobrych ludzi?”

Zabierasz tych, co mają serca szlachetne.
A ci bez niego po ziemi stąpają.
Dlaczego śmierć musi rozdzielać tych...
którzy tak bardzo się kochają.

Kiedy już opuszczam bramy cmentarza...
zmarłe dusze żegnam powoli...
Nie proszę Boga o życie, ale mam nadzieję...
że za rok tu przyjść mi pozwoli...\\\"
Światełko do nieba dla Ciebie Jurcyś

Światełko wiecznej pamięci Jurcyś

Ty tam,po drugiej stronie nieba,
niby tak blisko a tak daleko.
A ja jestem bez ciebie.
Teraz, każdego dnia,
aż do spotkania.
Światełko wiecznej pamięci Jurcyś

\"SĄ RANY, KTÓRYCH CZAS NIE GOI \"
ŚWIATEŁKO WIECZNEJ PAMIĘCI JURCYŚ

Światełko wiecznej pamięci Jurcyś

Pokój Ci wieczny w cichej krainie,
Gdzie ból nie sięga, gdzie łza nie płynie,
Gdzie słyszysz Boga głos serdeczny Pokój Ci wieczny
Światełko wiecznej pamięci Jurcyś

\\\"Smutek nikogo nie upośledza.
On zabija. Okalecza. Paraliżuje.
To popiół, z którego powstaje feniks
i chęć ponownych narodzin.
Uczy, że nic nie jest nam dane na stałe.
Udowadnia, że nic nie wiemy na pewno.
Upokarza. Zakrywa. Zaciemnia. Rozjaśnia.
Smutek zrobi z ciebie nową osobę,
jeśli nie zabije cię w trakcie tworzenia.\\\"
Stephanie Ericsson
Światełko mej pamięci dla Ciebie Jurcyś

Tęsknota
ona znowu łzy wyciska
jak melodia duszy bliska
cicho łka lecz coś jest w duszy,
co nigdy nie minie
i wciąż trwać będzie,
a tym jest – pamięć i wspomnienie
Światełko dla Ciebie Jurcyś

Słowa nie wyrażą cierpienia,
Łzy nie umniejszą bólu,
Słońce nie rozjaśni twarzy,
Nic już nie będzie takie jak było.
Światełko wiecznej mej pamięci Jurcyś

(*) ŚWIATEŁKA WIECZNEJ PAMIĘCI (*)