Chociaż puste są ramiona
Żyje wieczna pamięć...

Byłeś nadzieją Skarbie Jedyny
Świat był i życie przed TOBĄ
Los Cię okrutny wyrwał z rodziny
Rodziców okrył łzami i żałobą.

Światełko pamięci zapalam do samego Nieba. Niech nigdy nie gaśnie
Jaruniu

((*))❤❤❤

Dziękuję za światełka rocznicowe dla mojego syna . Wspólne trwanie i ciepłe słowa

Jeden dzień , a na tęsknotę wiek

Smutne niedzielne światełko
dla Ciebie Jarku i Twoich Bliskich.
Pokój Wam wieczny

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

........................)
.......................(,)
..........).........._'\!/'_
.........(,).........(""""")
......._'\!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(""""").......
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ...........................

                            ░░░░░..´¯¯`v´¯¯`.
                            ░░░░(( ……/…......))
                            ░░.´… ´\\░▒&▒░/`..…´.
                            ░░((…░▒▒&&▒▒░ ....))
                            ░´⋟–░▒▒& ⭕ &▒▒░–⋞`
                            ░((……░▒▒&&▒▒░........))
                            ░`.__/..…/ ░▒▒░/....../__.´
                            ░░░░ ((…….. /…....…))
                            ░░░░`\’.___.^.___/.´░

                        I cisza i pustka i brak kogoś...
                        Kto szedł wspólnym życiem ,wspólną drogą .
                        Płomień świecy i wspomnienie...
                        I nadzieja, że kiedyś się spotkamy na jednej z nieba dróg.  
     
                   ░░░░░░ ♡♡ ŚWIATEŁKO MOJEJ PAMIĘCI ♡♡ ░░░░░░

Niegasnace swiatelko pamieci

Moje dziecko z fotografii...
Patrzy tak, jak nikt nie potrafi...
Czule spogląda na wszystkich wokoło.
Ma miłość w oczach i spokój na twarzy...
Wygląda jak ktoś kto się rozmarzył...
Moje dziecko z fotografii...
Zamieszkało w miejscach wielu...
Choć wzrok ma daleki i nieruchomy...
Napełnia miłością wszystkie te domy...
Chociaż twarz dziecka mojego jest wszędzie...
To jednak Jej nie ma...i do końca życia już nie będzie...
A fotografia... to za mało...
Stanowczo za mało, by na życie wystarczyć miało...

† ◥◣❤️◢◤ † ❤️ANIOŁECZKI

† ◥◣❤️◢◤ † ❤️ANIOŁECZKI

Moje dziecko z fotografii...
Patrzy tak, jak nikt nie potrafi...
Czule spogląda na wszystkich wokoło.
Ma miłość w oczach i spokój na twarzy...
Wygląda jak ktoś kto się rozmarzył...
Moje dziecko z fotografii...
Zamieszkało w miejscach wielu...
Choć wzrok ma daleki i nieruchomy...
Napełnia miłością wszystkie te domy...
Chociaż twarz dziecka mojego jest wszędzie...
To jednak Jej nie ma...i do końca życia już nie będzie...
A fotografia... to za mało...
Stanowczo za mało, by na życie wystarczyć miało...

† ◥◣❤️◢◤ † ❤️RADZIU