"...Smutek płynie kroplami
Potokiem łzy miłości
Podobno gdzieś czasami
Można płakać z radości..."
Edyta Geppert

['] ['] [']

Czasem, gdy anioły płaczą,

Na świat deszcz gwiazd spada,

Swoją pieśń tułaczą,

Snują po pustych sadach...

Anioł ma duszę anielską,

Też tęskni, kocha i czuje,

I na wędrówkę ziemską,

Choć raz przylatuje...

Czasem zmieniają swą postać,

W pąk róży, czy śpiew ptaka,

Chciałyby tak pozostać,

Lecz muszą zawsze wracać...

Czasem cząstkę zostawią duszy doskonałej

Czasem nawet i serce,

Jak skrawek sukni swej białej,

Czy pióro na Twej ścieżce...

I chciałyby po trochu,

Ziemskich bytów i łez,

Podniebnych wolnych lotów

Jak złoty gwiezdny deszcz...(*)(*)(*)

Proszę wyślij gołębia,
zwiastuna dobrych wieści.
Niech powie jak tam jest.
Czy o nas pamiętasz,
czy Twoja twarz szczęśliwa,
czy łzy dla oczu - ukojeniem,
Niech powie czy kwiaty takie same,
czy miłość tylko wzajemna?
Jak Ci tam jest aniołku,
czy masz skrzydła białe,
a może niebieskie?
?
Smutno nam bez Ciebie
ześlij gołębia, pocieszyciela. ..........)
.........(,)
......._'!/'_
.......(""""")
.•°*”~?.•°*”~?.ŚWIATEŁKO PAMIĘCI DLA CIEBIE .
(`*•.¸ (`*•.¸ ¸.•*´) ¸.•*´)......... SPOCZYWAJ W POKOJU........
Idę w swym bólu,szukając schronienia.
Samotnie błądzę - w myślach splątanych.
Wzmacniam swą wiarę- gdy Ciebie nie ma.
BOŻE JAKI TO SMUTNY CZAS ŚWIĄTECZNY

"Wspomnienie jest rajem, z którego nic nas nie może wypędzić". (Jean Paul )

Światełko pamięci (***).

Córka śp.J M Biernackich
† * † * † * † ((*)) * † * † * † * †

Smutek i tęsknota
Pustka mnie otacza
W serce żal się wlewa
Bólem i cierpieniem
Zapalam znicz
Znicz Wiecznej Pamięci

Niech Aniołowie zawiodą
Cię do bram Raju
† ๑۩.۩๑ † ๑۩.۩๑ † ๑۩.۩๑ †

POWIEDZ, BRACISZKU, JAK TAM JEST?
NO WIESZ, TAM GDZIE JESTEŚ TERAZ!
CZY TAK JAK MÓWIĄ, WSZYSTKO MASZ?
I NIC TAM NIE BOLI I NIE DOSKWIERA?

POWIEDZ, BRACISZKU, JAK TAM JEST?
CZY SĄ TAM ŁĄKI WIECZNIE KWITNĄCE?
CZY TAK JAK MÓWIĄ NIKT TAM NIE PŁACZE?
I ZAWSZE TAM DLA WAS ŚWIECI SŁOŃCE?

POWIEDZ, BRACISZKU, JAK TAM JEST?
NO WIESZ, TAM GDZIE JESTEŚ TERAZ!
BO W KOŃCU PRZECIEŻ, KAŻDY Z NAS
PRĘDZEJ CZY PÓŹNIEJ SIĘ TAM WYBIERA!(*)

"Słowa, które rozrastają się we mnie Myśli nagle się odrywają od słów mówionych na glos,
od twarzy, na które cień pada z wysokich ścian.
Dźwiga się poziom ludzi,
którzy nie dawniej jak wczoraj wiedli ciche rozmowy -
w nich brzmiało echo dalekich i tylu bliskich zmian.
Mnie wyłączyła z tych rozmów pierwsza chwila zdumienia,
która świadczyła o Tobie - o Synu mojej miłości!
Ta chwila się dotąd pogłębia,
całe życie w nią się przemienia -
i pęka w oczach gasnących jak w kropli czystego wosku.
Ta chwila całego życia raz doświadczona w słowie,
a dokąd mym ciałem się stała,
karmiona we mnie krwią
i w uniesieniu noszona -
w moim sercu wzbierała cicho jak Nowy Człowiek,
gdy trwało zdumienie myśli i praca codzienna rąk.
Ta chwila u swego szczytu jest znów tak samo świeża,
bo znów znajduje Ciebie - nie ma tylko tej kropli u rzęs,
w której promienie oczu topniały na chłodnym powietrzu -
ale za to znużenie ogromne już znalazło swe światło i sens. "
Jan Paweł II

Pamiętam o Tobie i Twoich braciach Jarku, także w modlitwie.

Patrzę w niebo i widzę jak niebo płacze. Bóg chciał dobrze, a wyszło inaczej...