Imieninowe światełko pamięci bracie (tęsknię)

JASNE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI ........


......................((,))). .
...............||Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ.Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ||. .
...............||Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ.Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ||. .
...............||Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ.Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ||. .
...............||Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ.Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ||. .
...............||Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ.Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ||. .
====================


-------------------------------------------
Mama ☼ Anielskiej Gromadki ☼

\"...Pomiędzy snem a dniem
Na cienkiej nitce tańczę cały czas
Oddycham, chodzę , śpię
Na niby żyję i na pozór trwam
Pomiędzy dniem a snem
Tak wiele dzieje się
I tak niewielką cząstkę prawdy znam
Gdy najpewniejszy grunt
Usuwa się z pod nóg
Oparcia punkt już nie jest taki sam...\"(*)


✿⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿

TATA IZABELLI W.(kupamięci.pl)

Świat wciąż istnieje,
choć Ciebie nie ma,
chociaż odszedłeś...
nadal jest ziemia,
i pory roku wciąż sie zmieniają,
dni oraz noce wciaż uciekają.
Bo one wiedzą że wciąż
Jesteś z nami,
choć nie dotkniemy Cię swymi rękami..

-:¦:-_________◊________-:¦:-_
(¯♥♥¯) ¯¯-:¦:-¯¯¯¯-:¦:-¯¯(¯♥♥¯)

Twoim bliskim dziękuję za zapalone światełka i pamięć.

TATA IZABELLI W.(KUPAMIĘCI.PL)

Kochany Synku modlitwa i Świąteczne światełko pamięci dla Ciebie

Wystarczy nieobecność jednej bliskiej osoby, aby cały świat wydał się wyludniony...

Czego pragnę pod choinkę..? Móc przytulic jeszcze raz, chociaż przez chwilkę, tych których już nie ma...

(*)

[...] Tu Jestem – w mrokach ziemi i Jestem – tam jeszcze,
W szumie gwiazd, gdzie niecała w mgle bożej się mieszczę,
Gdzie powietrze, drżąc ustnie, sny mówi i gra mi,
I Jestem jeszcze dalej poza tymi snami [...]
/Bolesław Leśmian/

Jarku... Światełko dla Ciebie [*]

═══★════════★════

TATA IZABELLI W.

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI ....


................((,)) ). .
..........[[☼❤.❤☼]]. .
..........[[☼❤.❤☼]]. .
..........[[☼❤.❤☼]]. .
..........[[☼❤.❤☼]]. .
..........[[☼❤.❤☼]]. .
::::::::::::::::::::::::::::::::::::: :


-------------------------------------------
Mama ☼ Anielskiej Gromadki ☼

Trudno jest się pogodzić z rzeczywistością.
Mamy wrażenie, że ból jest silniejszy od nas samych.
Nie potrafimy się pogodzić.
Zdjęcia tworzą archiwum…od którego nie możemy się oderwać…
Nic nie jest w stanie zapełnić pustki jaka powstała…
Nie ma na świecie słów, które mogą wyrazić jak wielki jest ludzki żal w obliczu odejścia bliskiej nam osoby.
Najtrudniej pogodzić jest się z tym, że zostają tylko wspomnienia.
Ale właśnie dzięki tym wspomnieniom i przeżytych wspólnie lat, to jest to, co nikt i nic nam nie odbierze…
Tylko my musimy się na nowo uczyć żyć… bo cząstka nas też odeszła…

(*)

O czemu? zadaje Ci pytanie
Czemu o czemu? miłościwy Panie,
Wirusem śmierci zaszczepiasz
nasze dzieci ukochane
Czyz mało Ci dusz Panie?...