Kiedy odchodzi dziecko
cząstka Ciebie umiera z nim....
i pustka wokół i nicość wszystkim
struna rozpaczy gdzieś w głębi drży.

Serce przebija Ci ostry sztylet
rozpruwa oddech powietrza łyk
wspominasz zmarłe minione chwile
w gardło się wdziera żałosny krzyk.

W morzu tęsknoty pytasz -
DLACZEGO ?????!!!!!
próżno próbujesz ożywić sny
szczęście to tylko coś ulotnego
mrok zawsze zdławi słoneczne dni
choć czas lekarzem,jednak zabija...

JARUŚ...

Wtorkowe światełko pamięci ((*))

Siostra śp. Marcina Malara

" Ludzie żyją tak długo, jak długo inni pielęgnują pamięć o nich myśląc i kochając " .

JARKU .

<***> ..

pani Krysiu pozdrawiam i ściskam .

Siostrzeniec Ś.P.Marii Godlewskiej

Jareczku :*

...to nie prawda że Ciebie już nie ma...

~^~^~^~^~^~^~^~
>Niegasnące Światełko<
>>>>>PAMIĘCI<<<<<
~^~^~^~^~^~^~^~
ღ⊱```````)
ღ⊱```````((
ღ⊱```````) )
ღ⊱```````/ ((
ღ⊱```````(,)))
ღ⊱``````( ( ,))
ღ⊱`````(( ( ,) )
ღ⊱`````( (,, ) ))}
ღ⊱````( (((,, )) )
ღ⊱`````[I[]I]/
ღ⊱````[’,’*’,’*’,’]
ღ⊱````[’,’*’,’*’,’]
ღ⊱````[’,’*’,’*’,’]
ღ⊱````[’,’*’,’*’,’]
ღ⊱````[’,’*’,’*’,’]
ღ⊱````[’,’*’,’*’,’]
ღ⊱````[’,’*’,’*’,’]
ღ⊱ღ⊱ღ⊱ღ⊱ღ⊱ღ⊱`
~~~~~~~~~~~~~~
``இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ
~~~~~~~~~~~~~
"Ci, których kochamy,
nie umierają nigdy,
bo miłość to nieśmiertelność."
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
``இڿڰۣஇڿڰۣஇڿڰۣ
~~~~~~~~~~~~~~
ONI WCIĄŻ ŻYJĄ
DOPÓKI ŻYJE PAMIĘĆ O NICH!!!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
``இڿڰۣஇڿڰۣஇڿڰۣ
~~~~~~~~~~~~~~

(
))
/(
(,))
( ( ,))
( ( ,) )
( (,, ) ))
(((,, ))
...^...
.۩۞۩
.۩۞۩
.۩۞۩
.۩۞۩
.۩۞۩
.۩۞۩
.۩۞۩
`
•۞•°*”˜ ˜”*°•۞•
``ŚWIATEŁKO``
````PAMIĘCI```
•۞•°*”˜ ˜”*°•۞•

JARECZKU.....

...Na równi z żebrakiem są moje marzenia...
...On prosi o wsparcie ...ja o wspomnienia...
...Bo tylko one mi pozostały...
...bo pragnę pamiętać Mój Aniele Mały...
...Bo chcę pamiętać wszystko i wszędzie...
...Bo przecież Byłeś...Jesteś i ...Będziesz...
........................)
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(""""").......
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ...........

JARKU
PAMIĘTAM
„Nie sposób oswoić się ze śmiercią. Żołnierze, lekarze i przedsiębiorcy pogrzebowi widzą ją bez przerwy i przyzwyczajają się do pewnych jej aspektów, lecz nie do jej istoty. Nie sądzę, aby ktokolwiek to potrafił. Dla mnie otrzymanie wiadomości o śmierci bliskiej osoby jest jak droga w dół po znanych, lecz pogrążonych w mroku schodach. Chodziłeś nimi milion razy i wiesz, ile stopni jeszcze przed tobą, ale gdy chcesz stanąć na następnym, okazuje się, że go nie ma. Potykasz się i nie możesz w to uwierzyć. I od tej pory będziesz się tam potykał często, ponieważ, jak wszystkie rzeczy, do których przywykłeś, ten brakujący stopień stał się cząstką ciebie „