Światełko pamięci<<**>>

Halina Poświatowska

”Odłamałam gałąź miłości
umarłą pochowałam w ziemi
i spójrz
mój ogród rozkwitł
nie można zabić miłości”

Jarkowi...

" Oczy wilgotne "

I oczy wilgotne
i serce samotne
i nie wiem ,co robić dalej
ja chciałbym gdzieś w lesie
( a niech mnie rozniesie )
umrzeć z żalu.

W. Broniewski.

Maleńki znak mej pamięci

Jarku jaśniutkie światełko mojej wiecznej pamięci[*][*][*]

Ëó÷ĺĺ ďîđíî â ńĺňč:
Ďîëó÷čëîńü ňŕę: ďî ńňîđîíŕě ńňĺíŕ ńňî˙ëŕ, ęŕę ńňî˙ëŕ - çŕňî ďđ˙ěî ďĺđĺä Ŕííŕáĺëüţ îíŕ ňî ëč ďđîńĺëŕ, ňî ëč îňäŕëčëŕńü, ýňî áűëî ňđóäíî ďîí˙ňü... Îíč ďîěîăóň îńâîčňü îęĺŕí". Ę ňîěó âđĺěĺíč, ęîăäŕ îíŕ çŕęîí÷čëŕ, ěîč ěűńëč ńăóńňčëčńü â íĺ÷ňî, ďđčáëčçčňĺëüíî íŕďîěčíŕţůĺĺ čő íîđěŕëüíűé îáëčę. Ĺńëč ăđóáî, ďëţń-ěčíóń íĺńęîëüęî âĺęîâ, ňî ěű ńĺé÷ŕń íŕőîäčěń˙ çŕ 975 ňűń˙÷ ëĺň îň íŕ÷ŕëŕ âŕřĺăî ëĺňîčń÷čńëĺíč˙. Íî íč÷ĺăî čç ýňîăî íĺ ďîëó÷čëîńü. Ďĺđĺäŕţůčé đĺďčňĺđ ďîâňîđ˙ĺň ńčăíŕë âűçîâŕ. Íî, íŕâĺđíîĺ, ňŕę áóäĺň ëó÷řĺ.
Ďîňîě ďóńňŕ˙ ďëŕňôîđěŕ âĺđíóëŕńü. Îňęčíóâ âőîäíîé ëţę, Ęčď ń óäčâëĺíčĺě îáíŕđóćčë öĺëóţ ňîëďó, ńîáđŕâřóţń˙ ó âűńîęîăî çäŕíč˙. Ýňŕ ňâŕđü áűëŕ ęđóďíűő đŕçěĺđîâ, îíŕ ńëîâíî ďîćčđŕëŕ đŕńńňî˙íč˙, îíč áűëč ĺé íčďî÷ĺě. Ďóńňü čő äĺňč č äĺňč čő äĺňĺé äî äâŕäöŕňîăî ďîęîëĺíč˙ áóäóň ăîđäčňüń˙ ńâîčěč ďđĺäęŕěč, ęîňîđűő Äĺęĺéä ďîäí˙ë, ÷ňîáű ńâĺđăíóňü ëîđäîâ! Íĺ áîéń˙ - ˙ âĺđíóńü. Ďĺđâîĺ, ÷ňî ńäĺëŕë číńďĺęňîđ Ęčĺę, ęîăäŕ âîřĺë â ńŕëîí, ňŕę ýňî áĺç ńëîâ óńňŕâčëń˙ íŕ Őčńńŕëŕ, ęîňîđűé ńęđîěíĺíüęî ńčäĺë â ęđĺńëĺ âîçëĺ ńňîëčęŕ äë˙ ăîëîăđŕôč÷ĺńęčő řŕőěŕň. Ňîďŕ˙ äîěîé, ˙ çŕěĺňčë áóđëĺíčĺ óćĺ íĺ ňîëüęî ó ěŕăŕçčíŕ, íî č íŕ ăîđîäńęîě ěŕéäŕíĺ, ďëîůŕäč ďĺđĺä çäŕíčĺě ăîđŕäěčíčńňđŕöčč, íŕä ęîňîđîé đŕńďđîńňĺđ ńâîţ áđîíçîâóţ ęĺďęó îáńĺđĺííűé ńčçîęđűëűěč ăîëóáęŕěč Čëüč÷.
ďîđíî ęëčďű çŕęŕ÷ęŕ ďîđíî ěŕřŕ ńĺěęčíŕ ďîđíî ôčëüě ęđţăĺđŕ ńĺęń ń áë˙äüţ ńěîňđĺňü ďîđíî áĺńďëŕňíî îňëč÷íîăî ęŕ÷ĺńňâŕ ďîđíî ń ńĺěčíîâč÷ ďîđíî ôîňî ďîäăë˙äűâŕíčĺ ńěîňđĺňü ŕđőčâ ďîđíî ôčëüěîâ ëţáčňĺëüńęîĺ ďîđíî ńĺđčč ňîě ęóç ďîđíî çâĺçäŕ ńŕěîĺ ęđóňîĺ ŕíŕëüíîĺ ďîđíî äĺâóřęŕ âńňŕâë˙ĺň â ęëčňîđ đŕçíűĺ âĺůč ďîđíî ôîňęč đŕíĺňîę ńęŕ÷ŕňü ďîđíî ęîěďüţňĺđíűé ňŕěŕăî÷č îăóđ÷čę ńĺęń ńĺęń ďîđíî ôîňî ĺęŕňĺđčíŕ âĺëčęŕ˙ ńęŕíäŕëüíîĺ ďîđíî âčäĺî çíŕěĺíčňîńňĺé ďîđíî ćĺńňęčé ŕíŕë ńěîňđĺňü îíëŕéí ďîđňŕëű ćĺńňęîăî ďîđíî ŕííŕ ńĺěĺíîâč÷ ăîëŕ˙ ôîňî ďîđíî çŕěóćí˙˙ äĺâóřęŕ őî÷ĺň ńĺęńŕ ďîđíî 50 ăîäîâ âčäĺî ďîđíî âčäĺî ďóőëűő áĺńďëŕňíî ńěîňđĺňü ďîđíî đîëčęč ôčëüěű áđŕň ňđŕőíóë ćĺíó áđŕňŕ ńęŕ÷ŕňü ćĺńňęčĺ ďîđíîđîëčęč îňęđîâĺííîĺ ďîđíî ěŕňĺđč č ńűíŕ ńĺěĺéíîĺ ÷ŕńňíîĺ ďîđíîôîňî ďîđíî âčäĺî ěŕěęč č ńűíęč ćĺńňęîĺ íĺěĺöęîĺ ďîđíî ôîňî ŕíŕëüíűé ńĺęń âđĺäíî ńęŕ÷ŕňü ďîđíîôčëüě áĺńďëŕňíî â âčäĺî ńčńüęč ďîđíî áĺńďëŕňíî ďîđíî ńŕéň ńî çđĺëűěč ňĺňęŕěč ńę÷ŕňü áĺńďëŕňíî ďîđíî âčäĺî đîëčęč ďîđíî ôîňî ěŕěó ĺáóň ďîđíîâčäĺî ńŕéňű ăîëëŕíäč˙ îăóđ÷čę ďîđíî ńŕéň ňđŕő ďîđíî âčäĺî îíëŕéí ńęŕ÷ŕňü ďîđíî đîëčęč ńňđčďňčç äîěŕříĺĺ ďîđíî đĺäęčĺ ďîçű ńĺęńŕ ńëŕäęčé ňđŕő ňđŕőŕë ňîëńňóőó ďîđíî ôîňî ňĺëîę ń áîëüřčěč ńčńüęŕěč ďîđíî ęŕéô ôîňî äđî÷č ęëčňîđ óíčôîđěŕ ňđŕőíóë îôčöčŕíňęó ăŕëëĺđĺ˙ ńĺęńŕ ďîđíî âčäĺî âçđîńëűĺ ěóćčęč ďîđíî îáîé äë˙ đŕáî÷ĺăî ńňîëŕ áĺńďëŕňíîĺ ďîđíî äë˙ ńęŕ÷ęč ďîđíî ńŕéňű äĺâóřęč ëŕňčí ďîđíî ďîđíî ńŕéňű äĺěî đîëčęč áĺńďëŕňíî ˙éöŕ ďîđíî ńŕäî ěŕçî ôîňî ďîđíî ôîňî đŕńęđűňîé ďčçäű ňđŕíń äĺâóřęč ďîđíî ńěîňđĺňü çîëîňîĺ ďîđíî ďîđíî îň 18 ńĺęń ěŕňü äî÷ęŕ ďîđíî ó ăčíĺęîëîăŕ ăŕëëĺđĺ˙ ďđčęŕçŕë ďŕđíţ ńîńŕňü ÷ëĺí őóé ńěîňđĺňü îíëŕéí ęđŕńčâŕ˙ áđţíĺňęŕ ďîđíî ďîđíî ôčëüě đčěěčíă ŕíčëčíăóń ďîđíî ôîňî áűńňđŕ˙ çŕăđóçęŕ ěŕňđŕőîâ ëĺőŕ ďîđíî ôčëüě ńŕđŕ ńěîňđĺňü íĺěĺöęîĺ ďîđíî 80 đóńńęŕ˙ ďîđíîăđŕôč˙ ňđŕíńâĺńňčňîâ ďîđíî âčäĺî îíëŕéí íŕńčëîâŕíčĺ ńěîňđĺňü îíëŕéí ďîđíî âčäĺî áđţíĺňîę

O matko!jam zmęczony,a dzien juz przy skonie.
Pozwól mi teraz zasnąć na twem drogiem łonie.
Lecz ukryj te łzy rzewne i te niepokoje.
Bo smutne twe spojrzenie,palące łZy twoje.
Jakze zimno!o patrzaj jak czarno wokoło!
A gdy zasypiam anioł staje przed mym wzrokiem.
Co nademna swietliste wznosi czoło.
I widzę jak promienie złote mkną potokiem.

Matko!słyszysz tych spiewów harmonijne tony?
Ach!takiem pieniem w niebie będę uniesiony.
On juz przy nas,czy słyszysz?Patrz na ten blask czoła!
Patrz!W około z cudownych barw tęcz sie plecie.
Anioł z złotemi skrzydły rzuca na mnie kwiaty.
Mamo!czy takie skrzydła będe miał w tym świecie?
Lub umrzec,by jak anioł ten stac się skrzydlaty.

Co tak mnie obejmujesz smutnie w twe ramiona.?
Powiedz,czemu jęk cichy rewie sie z twego łona/?
I czemu ta łza rzewna po twym licu płynie?
Zaprzestan mamo płakać i nie smuć się dłużej.
Bo gdy cierpisz i płaczesz,ja cierpię tak samo.
Słabne,a ból ciężarem me powieki mruży
Żegnaj!Anioł mnie objął,żegnaj biedna mamo.
*******************************~~~~*JARUNIU*~~~~*
******************************

`````(
````)
```/( (
```) ) )
``( (?) ) )
`/( ( ( (?))
`( (?) )) ) )
`/( ( ((?) )) )
`( (( (?)) )) )
```▄IIII▄```
[[ ▌♡▒♡ ▌]]
[[ ▌♡▒♡ ▌]]
[[ ▌♡▒♡ ▌]]
[[ ▌♡▒♡ ▌]]
[[ ▌♡▒♡ ▌]]
[[ ▌♡▒♡ ▌]]
[[ ▌♡▒♡ ▌]]

NADZIEJA NIE MA KOŃCA...
WIARA NIE ZNA GRANIC...
TYLKO PAMIĘĆ , POZOSTAJE NIEWZRUSZONA..

Światełka do nieba na cały nadchodzący tydzień