Pamiec jest wieczna... [*][*][*]

(*)

Śpij spokojnie opiekuj się swoimi bliskimi.Oni wciąż ... ... pamiętają o Tobie Aniołku..(*)...światełko pamięci...(*)...za wszystkie dni mojej nieobecności.Pamiętam zawsze i wszędzie...(*).

Jareczku,pamiętam....

Jaruc=siu!
Jestem... Nie było mnie trzy dni... Tak to już jest, że z nienacka spotykają nas rzeczy, których nie chcielibyśmy nigdy...Jednak pamiętałam i myślałam o Tobie codziennie!!! Za tamte dni i na dzisiejszy wieczór zapalam Ci najjaśniejsze światełka Mojej nieustającej Pamięci
()()()
[][][]...
Bliska Ś.P.Kamilka Tatarczucha

~*~*~*~*~*~*~*~*~
Najjaśniejsze Światełko
`*`MOJEJ PAMIECI`*`
~*~*~*~*~*~*~*~*~

*ღ*```````)
*ღ*``````( (
*ღ*``````)))
*ღ*``````(())
*ღ*`````(()) )
*ღ*`````(( ()))
*ღ*````[_***_]
*ღ*````[_*_*_]
*ღ*````[*_*_*]
*ღ*````[_*_*_]
*ღ*````[*_*_*]
*ღ*``[*_*_*_*_*]

Stracić kogoś...

To tak jakby zgasić Słońce na niebie
Cały świat oblec w czarną szatę
A to co kolorowe schować gdzieś głęboko

Stracić kogoś...

To tak jakby uciszyć wszystko dookoła
Kazać ptakom przestać śpiewać
Zatrzymać wiatr, żeby nie grał w konarach drzew

Stracić kogoś...

To tak jakby zatrzymać czas
Aby nigdy nie było już jutra
Bo wszystko nagle staje się nieważne

Światełko na dzisiaj i za wczoraj dla Ciebie, pamiętamy codziennie.
Dziękujemy za światełka dla Kamilka

„... nie ma już dni, które nas rozdzielą, choć upiór dnia stoi w oknie i czeka nie doścignie nas nikt na drodze dalszej od śmierci, nie odnajdzie nas nikt, bo droga nasza za daleka…”Moja pamięć i modlitwa na dzisiejszy dzień (*)

TAMISS
„Gdy zgaśnie światło...”

Kiedy już zgaśnie światło życia,
Gdy cicho zamkną się powieki,
Zobaczysz drogę do przebycia
W kraju wspaniałym, nowym, wielkim.

Podążysz w stroną ciepłych dłoni,
Z których w promieniach dobroć spłynie,
On cię już zawsze będzie chronił,
Z wielkiej miłości przecież słynie.

W rajskim ogrodzie słońce świeci,
Kwiaty kolorem barw czarują
Ponad kwiatami motyl leci,
Anioły piórem sny malują…

Asnyk Adam
Słonko

Wędrowało sobie słonko,
Uśmiechnięte, jasne, złote,
Szło nad gajem, szło nad łąką,
Napotkało w łzach sierotę -

Ten się żali: "Tak wesoło
Świecisz światu, słonko moje,
Uśmiechami sypiesz wkoło,
Gdy ja smutny we łzach stoję;

Obojętnie patrzysz na to,
Jak się ludzkie serca męczą...
I nad każdą ludzką stratą
Promienistą błyskasz tęczą."

Słonko na to; "Biedne dziecię!
I mnie smutno na niebiosach,
Gdy o waszym myślę świecie
I o ludzi ciężkich losach.

Lecz nie mogę ustać w drodze,
By nad każdą boleć raną -
Więc w złocistym blasku chodzę,
Wypełniając, co kazano.

Nie pomogą próżne żale...
Ból swój niebu trza polecić -
A samemu wciąż wytrwale
Trzeba naprzód iść... i świecić!"

Choć świeci słońce o radość i uśmiech trudno bez Ciebie...
Jarku...