[...] najlepsi odchodzą. Takie jest życie.

Albert Camus — Dżuma

Życie bezlitosne do ziemi przytłacza
Los ogromne kłody pod nogi wciąż wtacza
Nagle i okrutnie z serca nam wyrwało
To co było skarbem na zawsze zabrało
ZABRAŁO Z OCZU ,ALE NIE Z SERCA
JARKU

Kto Cię poznał, kochał. Kto Cię kochał, opłakuje.
POKÓJ TWOJEJ DUSZY((*))((*))

Śmierć koniec życia, metą egzystencji człowieka. Koniec fizyczności, ale nie duszy.

Byłeś iskierką towarzystwa
Byłeś uśmiechem w każdej duszy
Byłeś i jesteś przyjacielem
Choć brak Ciebie tu na ziemi

Odszedłeś niespodziewanie
Zatrzasnąłeś ostatnie drzwi
A tak wiele miałeś planów
Wszystko znikło w jednej chwili

Pozostawiłeś pustke po sobie
I niezatarte wspomnienia
Fotografie...swój śmiech i ciepło
Wiem-ze jesteś blisko i daleko

Tęsknota-co dzień bramy otwiera
Spogląda na czerń nieba
Szuka twojej gwiazdki na niebie
I teskni za glosem i ramieniem

Więc śpij w pokoju Jareczku Kazda chwila wspomnienia to łza
A kiedyyś spotkamy się razem
Gdyż idę w tę strone ...od lat....

Chociaż nie zawsze mogę zapalić wirtualny promyk dla Ciebie, to zawsze jesteś w mej pamięci, Jarku.

Światełko do Nieba (*)

```*~*~*~*
```ŚWIATEŁKO
```PAMIĘCI
```*~*~*~*
*```
*````````(
*````````)
*````````((
*```````((,)
*```````(,))
*``````((*)))
*`````*===*
*``````[♥♥♥]
*``````[♥♥♥]
*``````[♥♥♥]
*``````[♥♥♥]
````````````
```*~*~*~*
```PAMIĘTAM
```*~*~*~*

Tysiące Światełek za wczoraj i dzisiaj...przez brak prądu nie mogłam zapalić światełek ale myślami byłam przy wszystkich Aniołkach które odwiedzam codziennie...

Żal i smutek zostawiłeś po Sobie,
ale i w pamięci miliony uśmiechów,
wspomnień i radość,że Byłeś....

Światełko pamięci Aniołku.

Pożegnanie
„Najbardziej mi szkoda jesieni
Drzew co zaszumią inaczej gdy nagie
Tych odblasków słonecznych
Rzucanych pasmami przez
Ozłocone gałęzie
Chwil ulotnych, drżących
Przed nieznanym jutrem
Uroda kolorów odchodzi
Nieodwołalnie bez obiecanek
Zostawia smutek jak
Każde pożegnanie”
K.Susabowska

Każda pora roku niesie nam smutek, samotność i ból rozstania...
Nie cieszą ostatnie promienie słońca.
Świat stał się szary , a jutro nieznane...
Jak żyć bez Was kochane dzieci...
Jak...???

Trzeba przeżyć wszystko, co jest nam dane.
Cała radość i cały smutek.
Nie wolno nam się od tego uchylić. Nie przeżyty smutek, przed którym uciekliśmy, i tak kiedyś nas dopadnie.
Hanna Krall

Światełko na dobranoc Jareczku ((**))
Opiekuj się swoimi bliskni Aniele...[*]