Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stoję na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to syn,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat....


*ŚWIATEŁKO*PAMIĘCI*

NOWOROCZNE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

Czym jest wspomnienie? Tym co odeszło,
Łzą która liczy czas mieniony,
Szczęściem ukrytym głęboko w sercu.......

JAŚNIUTKIE ŚWIĄTECZNE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI ZAPALAM ((*)).

Serca przepełnione miłością nigdy daleko od siebie nie odejdą.
(Ellen White)

JAŚNIUTKIE ŚWIATEŁKO MEJ PAMIĘCI ZAPALAM, NIECH NIGDY NIE GAŚNIE ((*)).

światełko pamięci dla ks. Jana od Biedronki

Naprawdę istnieje to, co niezmiennie trwa.
(św Augustyn)

Jaśniutkie niedzielne światełko pamięci ((*)).

(*) Wieczne, najjaśniejsze światełka pamięci (*)

Załzawione oczy,
takie mokre aż się świecą,
wszedł we mnie smutek, ból,
po twarzy łzy mi lecą.

Wstrzymuję wtedy oddech,
nie mówię żadnego słowa,
siła płaczu raz się zmniejsza,
znów zwiększa się od nowa.

I szeptam - Boże pomóż mi,
po cóż ten płacz, łzawienie,
dałeś mi Panie nowy krzyż,
dasz mi też ukojenie...

(*)(*)(*)

Módl się za nami