...(*)...a dla nas Będziecie żyć wiecznie...(*)...i kochać Was każdego dnia, będziemy mocniej i mocniej...(*)...

Jak pamiętać lecz zostawić za sobą?
Ciągle wracać lecz iść naprzód wytrwale?
Do ucieczki nie ulegać namowom,
Nie osłaniać się bólem i żalem?

Jak iść w zgodzie za rękę ze światem,
Pogodzonym i z życiem, i śmiercią?
Nie wypomnieć, że szczęścia był katem,
Gdy o szczęściu obdarzył pamięcią?

W tany porwij mnie, świecie skrzydlaty!
Niech w miłosnym się złączą objęciu:
Przeszłość, przyszłość i ta, co ulata.
Wygrać życie chcę, tańczyć ze śmiercią!

*;♥;*

Jankowi smutne sobotnie światełko...

Każdy dzień różni się tylko datą...myśli,smutek,ból i tęsknota w sercu zawsze ta sama.. WIECZNA ŚWIATŁOŚĆ NIECHAJ CI ŚWIECI..[*]..

Antoine de Saint-Exupéry

Miłość jest przede wszystkim zasłuchaniem w ciszy. Kochać to rozpamiętywać.

ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ. ڿڰۣڿ❀❤❀

ŚWIATELKO PAMIEĆ I MODLITWA ((*))

ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ. ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ

Sobotnie smutne światełko (*)

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez tych co byli najbliżsi
musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz,
na końcowym wysiądziesz peronie ,
to pamiętaj, że oni tam będą ,
znowu odnajdziesz kochane ich dłonie…
białym puchem otulone gorące światełka do nieba