Tumidajewicz

((*)) Na ulicy pełnej szarych wspomnień
wszystko wokół szare.
Co się stało z zielenią?
Co się stało ze słońcem?
Zniknęło...
Odeszło razem z Tobą...
Dokąd, gdzie i dlaczego? ((*))

Tumidajewicz

Tam, za zamkniętymi oczami
Jest naszej wyobraźni kraina.
W niej zapisujemy chwile,
Które świat dla nas zatrzymał.
Zwykłe okruszki życia....
Wrażenia, przeżycia, tęsknoty,
Które nas kiedyś wzruszyły,
By nie zapomnieć o tym....
Czasami w tej krainie
Przepiękne wizje tworzymy.
Tam przebywamy z Tymi,
O których tylko marzymy...

Tumidajewicz

Dlaczego życie jest takie smutne i tęskne.dlaczego pełne goryczy?
Dlaczego losy okrutne nie dadzą nam kropli słodyczy?
Dlaczego choć się kocha,Trzeba żegnać kochanych?
Dlaczego???
Powiedz, Dlaczego tak dziwnie wloką się dni, że ciągle się za kimś tęskni
i o kimś śni.
Powiedz dlaczego gdy szczęście zda się tak blisko być
To TY odchodzisz by w sercu i pamięci mojej wciąż ŻYĆ ! ! !

Tumidajewicz

…W pustym pokoju pali się lampka
Wspomnień ogarek wiążący czas...
Jeszcze niedawno był tu KTOŚ jeszcze...
Lecz teraz... pustka... czyjś płomyk zgasł...

Moja PAMIĘĆ na jutrzejszy dzień.

((*))

Tumidajewicz

Choć coś dawno się skończyło
ale przecież było...
w przeszłości na zawsze zapisane.
Nic tego nie zmieni,
zawsze będzie istnieć
jak Kraina Cieni...
Można wciąż powracać,
poczuć tamte chwile,
kiedy tylko zechcesz
bez ograniczenia....
Zawsze będzie istnieć
Kraina Wspomnienia....

Tumidajewicz

Któregoś dnia będę się wspinać
po drabinie do nieba...
i Ty będziesz tam na samej górze
z otwartymi ramionami
i uśmiechem na twarzy...
Będziemy znowu razem
ale wtedy nikt
i nic nas już nie rozłączy...

Tumidajewicz

„…Dziś czuję się, jak mrówka gdy
Czyjś but tratuje jej mrowisko
Czemu mi dałeś wiarę w Cud
A potem… odebrałeś wszystko…

…Lecz czemu mnie do raju bram
Prowadzisz drogą taką krętą
I czemu wciąż doświadczasz tak
Jak gdybyś chciał uczynić świętą?

Nie chcę się skarżyć na swój los
Nie proszę więcej, niż dać możesz
I ciągle mam nadzieję, że...
Że chyba wiesz, co robisz, Boże…”

„Zamiast” – Edyta Geppert, słowa: Magda Czapińska

Mów szeptem, jeśli mówisz o miłości (William Shakespeare)

ŚWIATEŁKO JAŚNIUTKIE ZAPALAM, NIECH ZAWSZE PŁONIE DLA CIEBIE OJCZE ŚWIĘTY ((*)).

Tumidajewicz

♥*♥
Nieobecni dla nas ciałem,
mają dalszy życia bieg.
Śmierć ich ludzkość nam zabrała,
lecz ich dusza z nami jest.
♥*♥