Tumidajewicz

Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ

Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ
motyle są jak anioły,
które przypominają nam
o tych którzy odeszli...
Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ

Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄ƷƸ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ

Tumidajewicz

Jeszcze tli się nadzieja, że spotkamy się znów,
Do księżyca się śmiejąc przywołuję
Cię - wróć !
W taką ciszę wszystkie gwiazdy na niebie wyliczę
Ciebie wołam, ale cisza i pustka dookoła...

Tumidajewicz

♥♥♥
Serce na pół rozdarte ...
krwawii ból je przenika ...
bo cóż to życie jest warte...
gdy Ciebie tu nie ma ...
♥♥♥

Tumidajewicz

Stracić kogoś...
To tak jakby zgasić Słońce na niebie
Cały świat oblec w czarną szatę
A to co kolorowe schować gdzieś głęboko

Stracić kogoś...
To tak jakby uciszyć wszystko dookoła
Kazać ptakom przestać śpiewać
Zatrzymać wiatr, żeby nie grał w konarach drzew

Stracić kogoś...
To tak jakby samemu wydać ostatnie tchnienie...

Tumidajewicz

Byłeś radością,
promieniem słońca,
byłeś miłością,
dotykiem serca.

Jesteś milczeniem,
ciszą o zmroku,
jesteś wspomnieniem
i perłą w oku.

Tumidajewicz

Życie nasze jak pociąg się toczy ,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez tych co byli najbliżsi
musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz,
na końcowym wysiądziesz peronie ,
to pamiętaj, że oni tam będą ,
znowu odnajdziesz kochane ich dłonie…

Tumidajewicz

Rozłąka jest naszym losem....
Spotkanie naszą nadzieją...

Tumidajewicz

Tęsknota - co ona dla człowieka znaczy?
Jest pamiątką serca, czy może rozpaczy?
Rozpamiętywaniem chwil razem spędzonych?
Marzeń najskrytszych na zawsze utraconych?

Tumidajewicz

(¯♥¯)(¯♥¯)(¯♥¯)(¯♥¯)(¯♥¯)(¯♥¯)
Są takie dni,
gdy się nie wie co dalej będzie...
Kiedy wszystko jest błędem
i wszyscy są w błędzie...
Są takie miejsca,
gdzie by się odejść chciało...
Nikt nie wie gdzie...
Bo wszyscy wciąż wiedzą za mało.
Są takie łzy,
które nigdy nie wypłynęły,
Tylko tkwią w nas...
Gdzieś w środku serce rozstrajają.
Są tacy ludzie...,
Za których by się życie oddało.
Dlaczego...?
Nikt nie zna odpowiedzi.
Wciąż wiemy za mało...
Jedynie dusza wie...dlaczego...
(¯♥¯)(¯♥¯)(¯♥¯)(¯♥¯)(¯♥¯)(¯♥¯)

Tumidajewicz

Na zapłakanych szybach
tęsknota słowa pisze.
Przydrożne mokre lampy
wiatr do snu kołysze.
W majakach liście tańczą
ostatnie tango.
ZAZDROSZCZĘ ,
że wiatr wziął w objęcia
łzy nieba
i lamp dygoczących światło.
ZAZDROSZCZĘ
,bo ja nie mogę,
wziąć Cię w moje ramiona.