Tumidajewicz

Patrzę na Twoją fotografię
Na nieruchomy obraz nieba
Dotknąć Twej dłoni nie potrafię
A jej dotyku tak mi trzeba!

Patrzę w Twe oczy nieruchome
Widzę w nich ognie, które płoną
Wpatrzone we mnie, rozmarzone
Tak bardzo chciałbym w nich utonąć!

Patrzę na Twoją fotografię
Bo tylko tyle teraz mogę...
Lecz kiedyś złapię Cię za rękę
I razem wyruszymy w drogę!

Bez Ciebie,świat
to szara jesień.
A każda pora dnia
Nam smutek niesie.
Bez Ciebie,świat
nie ma uroku.
Gdy w sercu trwa burza
I znika spokój.
Bez Ciebie ,świat to
Wieczna tęsknota.
Do dawnych pięknych lat.

Tyle jest możliwości i tyle dróg do Boga, ilu jest ludzi. Bóg ma inną drogę dla każdego.
(Edycja św. Pawła 2003)

ZAPALAM JAŚNIUTKIE ŚWIATEŁKO MEJ PAMIĘCI DLA CIEBIE OJCZE ŚWIĘTY, NIECH ZAWSZE PŁONIE ((*)).

Tumidajewicz

Aniołku
...jak powiedzieć sercu
NIE PŁACZ ! ! !

Tumidajewicz

...z naszą pamięcią o Was
czas nie ma żadnych szans,
mijają pory roku,
a Wy wciąż nam w sercu,
pierwsze skrzypce gracie,
nieważne ile wiosen
i skutych lodem zim.
Wy ciągle jesteście przy nas
nie zmieni tego nic...nic tego nie zmieni....

Tumidajewicz

..._.;_\'.-._
...{`--..-.\'_,}
.{;..,__...-\'/}
.{..\'-`.._;..-\';
....`\'--.._..-\'
........,--\\..,-\"-.
........`-..(..\'-...
................;---,/
..........,-\"\"-;
......../....-\'.)..
........,---\'`...\\
.....................|
SPOCZYWAJ W POKOJU
† * † * † * † ♥ † * † * † * †
Biała róża..a na każdym jej płatku
jedno pożegnanie..
To co w sercu najbliższych
na zawsze tam zostanie...

Tumidajewicz

Jak żyć?
Jak spać?
Jak śnić?
Kiedy tyle bólu wdziera się do serca!!!
Tęsknota z bólem idą w parze,
a my mamy tylko nadzieje,
że kiedyś będziemy razem...

Tumidajewicz

Czym jest ból,
Czym jest cierpienie,
Wobec bezsilności ludzkiej,
Na zapisane koleje życia naszego.
Jak ciężko jest żyć iluzją nadziei,
Dlaczego nadzieja iluzją się staje.

Tumidajewicz

Cień niewyobrażalnego smutku
zawsze będzie padał
na nasze życie,
nic już nie będzie takie
szczęśliwe jak kiedyś.

Codziennie byliście w moim sercu i modlitwie.

Tumidajewicz

SMUTEK

JEST JAK NATURA

JAK PUSTYNIA

USCHŁE DRZEWA

SKAMIENIAŁA ZIEMIA

CISZA

BEZ WIATRU

BEZ PTAKÓW

BEZ ŻYCIA . . .