"Ten którego opłakujemy,
nie jest nieobecny,
lecz tylko niewidoczny,
jego oczy promieniejące
chwałą odbijają się w naszych
oczach pełnych łez …"

(*)(*)(*)Przez kilka dni nie będę zapalała światełka, ale tam gdzie będę w sposób szczególny pomodlę się za waszych bliskich co już TAM i za Was.
"Cicho Boską spełniać wolę
Cicho Boską spełniać wolę
Cicho bliźnim ulżyć dolę
Cicho kochaj ludzi, Boga
Cicho - oto święta droga
Cicho z swymi dzielić radość
Cicho wszystkim czynić zadość
Cicho innych błędy znosić
Cicho życzyć, błagać, prosić
Cicho zrzec się, ofiarować
Cicho ból swój w sercu chować
Cicho jęki w niebo wznosić
Cicho skrycie łzą się rosić
Cicho kiedy ludzie męczą
Cicho, gdy pokusy dręczą
Cicho zmianę życia znieść
Cicho krzyż z Jezusem nieść
Cicho Jezus w hostii Sam
Cicho milcząc mówi nam
Cicho ufaj zbawcy swemu
Cicho tęsknij, wzdychaj Ku Niemu
Cicho z cnoty zbieraj plon
Cicho aż nadejdzie zgon
Cicho ciało spocznie w grobie
Cicho da Bóg niebo Tobie"
Kard. Adam Stefan Sapieha

"Z królestwa pokoju i łagodności
Pan Cię wezwał ….
Czuwaj nad swoimi bliskimi,
którzy zawsze o Tobie myśleć będą …"

Śmierć stawia nas w obliczu bezsilności, która nas obezwładnia i zabiera w nieznane. A kiedy pojawia się kradnąc ukochaną osobę, przeszywa serce bólem i odznacza w nim swoje piętno, które przypomina nam stale jacy jesteśmy wobec niej bezsilni. Światełko pamięci [*]

"Przeznaczenie odebrało Cię
zbyt szybko uczuciom rodziny,
ale nigdy nie odbierze Cię
naszej pamięci i naszym
sercom …."

(*)(*)(*)
"Jest taki dzień w roku ......
Kiedy refleksja w serce się wkrada ,
deszczowy zazwyczaj i zimny ......
dzień...... 2 - go listopada.
To taki czas zadumy,
modlitwy nad zmarłych duszami .
Choć Ich już nie ma wśród nas......
kochamy nadal , więc pamiętamy.
Patrzę na płomień tlący się w zniczu.
Smutek i żal się we mnie budzi.
Spoglądam w niebo i zadaję pytanie:
" Dlaczego Boże , zabierasz dobrych ludzi ?"
Zabierasz tych, co mają serca szlachetne .
A ci bez niego po ziemi stąpają ,
Dlaczego śmierć musi rozdzielać tych......
którzy tak bardzo się kochają.
Kiedy już opuszczam bramy cmentarza.....
zmarłe dusze żegnam powoli .....
Nie proszę Boga o życie , ale mam nadzieję ......
że za rok tu przyjść mi pozwoli......"

...Tym co pozostają tutaj z garbem bólu,
Jedyną pociechą jest cisza i pamięć...
Oszczędźmy im cierni pytań i rad,
Bo oni są mrokiem okryci w środku dnia,
i wciąż wpatrzeni w bliznę ziemi nad grobem... "
Małgorzata Tuora